Ήρθες και πάλι τρελό καρναβάλι.

Όχι, δεν έχω μπερδέψει τους μήνες και τις εποχές, ούτε έχουμε σκοπό να σας πλασάρουμε μπαγιάτικες αναρτήσεις. Την ίδια στιγμή, αναφέρομαι, όντως, στο πιο συναρπαστικό καρναβάλι στη χώρα μας, το οποίο ξεκάθαρα είναι οι εκλογές. Κάθε εκλογική αναμέτρηση σε αυτή τη χώρα είναι, αδιαμφισβήτητα, είναι κάτι που θα ζήλευε και η πιο επιτυχημένη κωμωδία.

Η αλήθεια όμως είναι ότι στις φετινές εκλογές έχουμε τη χαρά να μην έχουν μόνο κομματικό χαρακτήρα, αλλά και αυτοδιοικητικό. Όπως και να το κάνεις, ας μην κρυβόμαστε πίσω από τα τόσα γέλια που έχουμε ρίξει όλες αυτές τις μέρες, οι εκλογές που αναδεικνύουν τους τοπικούς άρχοντες (ο Θεός να τους κάνεις) έχουν μία ιδιαίτερη γλύκα. Είναι καρναβάλι με όλη τη σημασία της λέξης, βρε αδερφέ!

Και πώς να μην είναι όταν βλέπεις ξαφνικά τον/την κάθε πικραμένο/η να πετάγεται μπροστά σου και να συστήνεται σαν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος. Μάγκες μου, υποτίθεται ότι δεν είναι επάγγελμα, ούτε κάποιου είδους εποχιακού voucher από τον ΟΑΕΔ.

Όντως, οι αυτοδιοικητικές εκλογές θα έπρεπε να είχαν πολύ σοβαρό χαρακτήρα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι τοπικοί άρχοντες είναι ως επί το πλείστον υπεύθυνοι για την ποιότητα ζωής μας στην τοπική κοινωνία. Αλλά πώς να το πάρουμε στα σοβάρα, όταν βλέπεις όλους αυτούς τους θίασους μπροστά σου; Και δεν είναι ότι τους βλέπεις μόνο εκτός σπιτιού. Πλέον με αυτά τα διαόλια τα σοσιαλμίδια έχουν μπει για τα καλά στο σπίτι μας.

Πώς να το πάρω λοιπόν στα σοβαρά, όταν βλέπω άτομα που τα ξέρω από το δημοτικό και το μόνο που έχουν καταφέρει είναι να… επιβιώνουν; Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα όντας παράσιτα. Πώς να δώσω σε αυτές τις εκλογές τη βαρύτητα που απαιτείται όταν οι υποψήφιοι δήμαρχοι και περιφεριάρχες συμπεριλαμβάνουν τον κάθε αστοιχείωτο, μόνο και μόνο για να του φέρει σταυρούς στο συνδυασμό;

Πώς ζητάτε ρε καρναβάλια την ψήφο των πολιτών όταν έχεις άτομα μέσα που δεν έχουν δουλέψει ποτέ σοβαρά στη ζωή τους και το μόνο σοβαρό θέμα για το οποίο μπορούν να συζητήσουν είναι… Βασικά γράψε λάθος, δεν υπάρχει τίποτα σοβαρό για το οποίο μπορούν να συζητήσουν. Αλλά παρόλ’ αυτά, κρίνονται ικανοί να πλαισιώνουν το ψηφοδέλτιο ενός υποψηφίου δημάρχου.

Άλλωστε, το μόνο skill που απαιτείται για να μπορέσεις να καμαρώσεις το ονοματεπώνυμό σου σε κάποιο από τα ψηφοδέλτια είναι να έχεις αρκετούς γνωστούς ή φίλους και μεγάλο σόι που θα σου φέρουν σίγουρες ψήφους. Άντε, και μεγάλα βυζιά που κι αυτά φέρνουν σίγουρες ψήφους. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ίσως μερικές φορές να είναι και πιο σημαντικός παράγοντας από το σόι.

Όλο αυτό το διάστημα είδαμε κάθε λογής άτομα να μοιράζουν με ζήλο τις καρτούλες τους, να είναι πιο φιλικοί και κοινωνικοί από κάθε άλλη φορά στη ζωή τους και να ζητάνε τη στήριξη των πολιτών. Μία περίοδος γεμάτες ψεύτικες χειραψίες, ψεύτικα χαμόγελα και άλλα τέτοια ωραία. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο.

Για τα φοβερά βιντεάκια – viral που σκέφτηκαν και έβγαλαν κάποιοι υποψήφιοι δε χρειάζεται να πω πολλά. Τους ευχαριστώ απλά που επιβεβαιώνουν τον τίτλο της συγκεκριμένης ανάρτησης. Αν και, προσωπικά, τους πάω πολύ περισσότερο από τους υπόλοιπους που και από προσόντα δεν έχουν ψωνίσει και -την ίδια στιγμή- το παίζουν ντίβες λες και μεταλλάχτηκαν ξαφνικά σε μεγαλοστελέχη πολυεθνικής εταιρείας.

Με το θέμα των εκλογών προφανώς θα υπάρξει και συνέχεια. Άλλωστε είναι σίγουρο ότι θα προσφερθεί πολύ ψωμί ακόμα. Μέχρι τότε, κατά την ημέρα της ψηφοφορίας, ας σκεφτούμε ποιος όντως μπορεί να προσφέρει. Χωρίς να λογαριάζουμε γνωριμίες, κουμπαριές ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Ας βγουν μια φορά αυτοί που αξίζουν και όχι αυτοί που απλά έχουν μεγαλύτερο στόμα και περισσότερα κονέ. Ουτοπικό, το ξέρω, αλλά αν δεν ελπίζεις τότε δεν υπάρχει πλέον λόγος να συζητάμε τίποτα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.