Το παιχνίδι έχει χαθεί.

Έκανα το λάθος σήμερα να απολαύσω τον καφέ μου κάνοντας παράλληλα μια “βόλτα” σε διάφορα ενημερωτικά σάιτ της χώρας μας. Γλυκό τον έφτιαξα, πικρός μου βγήκε μετά από μία γρήγορη ανάγνωση της αρθρογραφίας. Από τους τίτλους και μόνο που υπάρχουν σε αυτά τα σάιτ μπορεί εύκολα να καταλάβει κάποιος ότι αντικατοπτρίζουν υπέροχα την ατμόσφαιρα και το τι γενικά συμβαίνει σε αυτή την προεκλογική περίοδο: οτινανισμός και υποκρισία. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό το βλέπεις να ισχύει απ’ όλες τις πλευρές.

Από πού να ξεκινήσεις και πού να τελειώσεις; Τα μέλη του κυβερνώντος κόμματος, αρχικά, φαίνεται ότι έχουν κάνει μια συμφωνία ότι μέχρι το τέλος της προεκλογικής περιόδου θα καταναλώνουν ντρόγκια αβέρτα και μετά θα βγαίνουν στα ΜΜΕ να κάνουν δηλώσεις. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά αυτή την τεράστια αισιοδοξία ότι το “παιχνίδι” θα γύρίσει, όπως χαρακτηριστικά λένε συνέχεια.

Θα μου πεις σε αυτό το σημείο βέβαια, τι να κάνουν; Να κάτσουν να χάσουν με τα χέρια κάτω; Προφανώς όχι. Αλλά αυτή η στρατηγική θεωρώ εξοργίζει ακόμη περισσότερο τον κόσμο. Δε γίνεται να πουλάς τρελίτσα ότι όλα έχουν γίνει σωστά. Δεν μπορεί να έχεις το θράσος να βγαίνεις και να είσαι άνετος όταν ακόμη και στο δημοψήφισμα, μια δημοκρατική διαδικασία που έβγαλε ένα από τα πιο ξεκάθαρα αποτελέσματα στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, κατάφερες και έγραψες τον ελληνικό λαό και έκανες ότι ήθελες σε ανάγκασαν τα αφεντικά!

Προφανώς και δε θα κάτσεις να χάσεις με σταυρωμένα τα χέρια, ούτε θα είσαι ηττοπαθής. Όμως αντί να τρελαίνεις και να εκνευρίζεις κόσμο με τις δηλώσεις, βγες και πες έστω και τώρα κάποιες αλήθειες. Έστω μια συγγνώμη. Αν εσείς το θεωρείτε ένδειξη αδυναμίας, κάποιοι μπορεί να το θεωρήσουν πολύ καλύτερη κίνηση από όλες αυτές τις ανακρίβειες που κάθονται και λένε στα τηλεοπτικά πάνελ. Ας βγει αυτός που πρέπει κι ας μιλήσει ανοιχτά και κυρίως καθαρά, χωρίς πολιτικούς και ντεμέκ οικονομικούς όρους, για το λόγο που και το ΕΝΦΙΑ πληρώνουμε ακόμη και γιατί η ψήφος τόσων ανθρώπων στο δημοψήφισμα δεν έγινε ποτέ σεβαστή. Με ονόματα, να μάθουμε επιτέλους τι γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες του Eurogroup και τι συζητιέται μαζί με τους αφεντάδες. Ο μόνος τρόπος να ξανακερδίσει η κυβέρνηση τη χαμένη συμπάθεια και συμπαράσταση από τον κόσμο είναι να πει επιτέλους τα πράγματα ως έχουν.

Από την άλλη έχουμε τη ΝΔ να μας ζαλίζει τον έρωτα. Με απίστευτη αλλαζονεία και έπαρση και τον Κούλη να περπατάει με αέρα νικητή ως άλλος Μεσσίας και όσο βλέπεις αυτά τα πλάνα στην τηλεόραση να αναρωτιέσαι αν σε χάλασε το φραπόγαλο ή η ανθυγιεινή φάτσα του Μητσοτάκη (;) jr. Ένας Κούλης που θέλει να το παίξει κοντά στους νέους και να δημιουργήσει ένα λαοφιλές προφίλ σκηνοθετώντας, κυριολεκτικά, τυχαίες συναντήσεις με πολίτες που τον υποδέχονται σα λυτρωτή και δίνει ξεδιάντροπα μπροστά σε κάμερα τις ερωτήσεις που θέλει να του κάνει ο Πορτοσάλτε κατά τη διάρκεια ραδιοφωνικής συνέντευξης.

Κι αναρωτιέσαι εσύ τώρα. Το 2019, υπάρχει άνθρωπος που πιστεύει ότι δε θα βγουν όλα αυτά στη φόρα, τη στιγμή που υπάρχουν κινητά και social media και με το που δούμε κάτι η πρώτη μας κίνηση είναι να το απαθανατίσουμε; Είναι δυνατόν να μην έβγαινε ούτε μισό τέτοιο βίντεο στο διαδίκτυο, το οποίο να δείχνει τα παραπάνω; Τα ίδια βέβαια ισχύουν και για την κυβέρνηση, που οι συγκεντρώσεις του, όλως περιέργως γέμισαν με Ρομά. Αλλά τα πρόβατα είναι πάντα πολύ περισσότερα από αυτά τα άτομα που θα ψαχτούν λίγο, οπότε δεν τους καίγεται καρφί. Και ο Κούλης συνεχίζει να περπατάει στο δρόμο με αέρα νικητή και σωτήρα.

Για τη Φώφη και το ΚΙΝ.ΑΛ τι να πω; Με τι να καταπιαστείς; Με το ότι αυτοί του ΚΙΝ.ΑΛ μοιάζουν σαν κάτι απελπισμένες γκόμενες που ψάχνουν επειγόντως να βρουν γαμπρό μπας και σώσουν την παρτίδα και δεν κάτσουν για πάντα στο ράφι; Όπου ράφι βέβαια, στην περίπτωσή μας, αντικατέστησε με το χρονοντούλαπο της ιστορίας. Ή να μιλήσουμε για την απόφαση να μαζευτούν όλα τα κομματικά αποφάγια μαζί ώστε να μη μείνουν στην απ’ έξω κάποια στελέχη που θεωρούν μετά από τόσα χρόνια πλέον ότι έχουν διοριστεί να είναι βουλευτές.

Για το ΚΚΕ δε θα σχολιάσουμε, εδώ ο κώλος μας καίγεται, το ΝΑΤΟ τους πειράζει. Πιο χτυπημένα και -χρονολογικά- κολλημένα άτομα δεν παίζει να έχω ξαναδεί. Τώρα για το Βελόπουλο τι να πεις; Να χαρείς που πήρε ποσοστό από τη Χ.Α.; Ή να απελπιστείς που υπάρχουν άτομα που έριξαν την ψήφο στο άτομο που φαίνεται στο παρακάτω βίντεο;

Η κατάσταση είναι σοβαρή, απελπιστική θα έλεγα. Έχουμε φτάσει σε τέλμα. Κοιτάς τα κόμματα που κατεβαίνουν και σ’ αυτές τις εκλογές και δεν ξέρεις τι να διαλέξεις. Όχι γιατί δεν μπορείς να επιλέξεις την καλύτερη επιλογή λόγω μεγάλης πληθώρας. Αλλά γιατί δεν μπορείς να διαλέξεις τη λιγότερο χειρότερη. Και σε κάθε εκλογές η κατάσταση θα γίνεται όλο και χειρότερη. Και, δυστυχώς, έχω την εντύπωση ότι δε θα συναντήσουμε ποτέ τον πάτο αυτού του βαρελιού.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.