akounadeis.com

Η επίδραση των χρωμάτων στο άνθρωπο!

2011-05-06T17:10:00.004+03:00

To χρώμα μας συγκινεί και μας εκφράζει. Αναμφίβολα, δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό. Έχει αποδειχτεί ότι οι προτιμήσεις μας είναι έμφυτες. Μπορούμε να πούμε ότι το χρώμα είναι ταυτόχρονα μια θετική και μια αρνητική δύναμη. Το χρώμα είναι κραδασμός, κραδασμός είναι κίνηση, κίνηση είναι δραστηριότητα μιας θετικής ή αρνητικής δύναμης. Ο δημιουργικός κραδασμός και ο καταστρεπτικός κραδασμός προέρχονται από την ίδια πηγή. Η διαφορά έγκειται στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε αυτήν την ενέργεια.

Ας δούμε τις επιδράσεις 5 βασικών χρωμάτων στην ψυχολογία του ανθρώπου:

ΓΑΛΑΖΙΟ: Είναι το χρώμα του πνεύματος. Το σύμβολό του στοχασμού, της προσευχής και του ουρανού. Σχεδόν κάθε είδος γαλάζιου είναι καλό αλλά οι βαθύτερες αποχρώσεις του είναι καλύτερες. Το ανοιχτό γαλάζιο δείχνει μικρό βάθος και έναν αγώνα προς την ωριμότητα. Εκείνοι με την βαθιά απόχρωση γαλάζιου έχουν βρει το έργο τους κι έχουν συμμετοχή σ' αυτό. Είναι κυρίως πνευματικά προσανατολισμένοι. "Το γαλάζιο είναι το χρώμα της συμπαντικής έλξης" σύμφωνα με τον Μπίρρεν. Είναι, ακόμα, το χρώμα της απελευθέρωσης, του συντηρητισμού και της αποδοχής των υποχρεώσεων.

ΠΡΑΣΙΝΟ: Είναι ο κραδασμός της ζωής στην ανάπτυξη. Το καθαρό σμαραγδένιο πράσινο, ιδιαίτερα αν έχει μια χροιά γαλάζιου, είναι το χρώμα της θεραπείας. Είναι χρήσιμο, δυνατό και φιλικό. Έχει την συμπαντική έλξη της φύσης με την αίσθηση της ισορροπίας και της ικανότητας. Όσοι αγαπούν το πράσινο πιθανόν κατοικούν στο μεγάλο δάσος της ανθρωπότητας. " Είστε ένας αξιοσέβαστος γείτονας, κατασκευαστής σπιτιών, γονέας, ψηφοφόρος, κηδεμόνας, συνεργάτης". Η "πράσινη" προσωπικότητα προσπαθεί να υπερνικήσει την αντίθεση με σκοπό να επιτύχει αναγνώριση.

ΚΙΤΡΙΝΟ: Είναι το χρώμα της ενέργειας ή του σεξ. Μπορούμε ν' αποδώσουμε στο κίτρινο τα θετικά στοιχεία της δημιουργικότητας, εφευρετικότητας, επινοητικότητας, ανεξάντλητης ενέργειας, δύναμης ισχύος, θάρρους, αυτοπεποίθησης και δύναμης του χαρακτήρα. Επίσης, σ' αυτό αποδίδονται τα αρνητικά χαρακτηριστικά της διαμάχης, εριστικότητας, δογματικότητας και του θυμού. Το άτομο που προτιμά το κίτρινο έχει την τάση να είναι απόμακρο από τους άλλους. Έχει τις καλύτερες προθέσεις αλλά σπάνια κάνει οτιδήποτε γι' αυτές. Το να απορρίπτει κανείς το κίτρινο, είναι σαν να απορρίπτει το καινούριο και την καινοτομία.

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ: Είναι το χρώμα του ήλιου. Είναι ένα ζωτικό και γενικά ένα ωραίο χρώμα που δείχνει περίσκεψη και ενδιαφέρον για τους άλλους. Το χρυσαφένιο πορτοκαλί είναι ζωτικό και δείχνει αυτοέλεγχο. Ενώ το καφετί πορτοκαλί δείχνει μία έλλειψη φιλοδοξίας και μία στάση αδιαφορίας. Το άτομο που προτιμά το πορτοκαλί θέλει να επιτύχει σε οτιδήποτε ασχολείται. Αναζητά την διέγερση και αναζητά να βιώσει πλήρως την ζωή. Είναι ένα πνεύμα που αγαπά την ελευθερία, που χαίρεται να έρχεται σ' επαφή με τους άλλους, είναι εκ φύσεως ενθουσιώδες και ανταποκρίνεται σε οτιδήποτε νέο και συναρπαστικό. Αυτό το άτομο είναι αισιόδοξο για το μέλλον του, αναζητώντας να επεκτείνει συνεχώς τις δραστηριότητες του και έχει πολλά ενδιαφέροντα.

ΚΟΚΚΙΝΟ: Είναι ένας κραδασμός ώθησης που συνδέεται με την επιθετικότητα και την κατάκτηση. Είναι ένα ερεθιστικό χρώμα. Ο κόκκινος κραδασμός είναι το πνεύμα της δραστηριότητας, μια κινητήρια επιρροή. Μια προτίμηση γι' αυτό το χρώμα τονίζει μια δυνατή σεξουαλική ορμή, μια δημιουργικότητα, μία επιθυμία για νέα πράγματα και νέους φίλους, για ταξίδια και αλλαγές ακόμα και στο περιβάλλον. Στην αρνητική του όψη υπάρχει μία επιθετική, πολεμοχαρής στάση, εγωκεντρικότητα και αστάθεια. Μπορεί να υποδηλώνει ενδιαφέρον για τα μυστικιστικά και τα απόκρυφα. Οι "κόκκινες" προσωπικότητες θέλουν να είναι οι εμπειρίες τους τέλειες και πλήρεις.

Το χρώμα είναι η ουσία της δύναμης και της ζωής γύρω μας. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάθε χρωματικό κραδασμό εποικοδομητικά ή μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε καταστροφικά. Μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε σε αρμονία με την δημιουργική δύναμη ή μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε εγωιστικά και για ιδιοτελείς σκοπούς. Η επίγνωση αυτής της αρχής μπορεί να επιφέρει μεγαλύτερες ικανότητες για περισσότερη αρμονία.

Aνεργία κ ψυχική ισορροπία

2011-04-08T19:51:00.002+03:00

Τα κόκκινα είναι καθαρά δικά μου σχόλια κ παρατηρήσεις.

Η εργασία δεν προσφέρει στο άτομο μονάχα οικονομικές απολαβές και ευκαιρία για γνωριμίες και κοινωνικές επαφές, αλλά διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο και στο αίσθημα ικανοποίησης και προσωπικής αξίας του ατόμου. Στις μέρες μας, τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα στον τομέα της απασχόλησης και της αγοράς εργασίας. Πολλοί νέοι κάθε χρόνο αποφοιτούν από τα Πανεπιστήμια, “βγαίνουν” στην αγορά εργασίας γεμάτοι όνειρα και ελπίδες για το μέλλον και έρχονται αντιμέτωποι με το πρόβλημα της ανεργίας. Φυσικό επακόλουθο αυτής της κατάστασης, είναι η απογοήτευση, η πικρία, ο θυμός, αισθήματα ανεπάρκειας, χαμηλή αυτοεκτίμηση και καταθλιπτική διάθεση. Τα αισθήματα ανεπάρκειας, η χαμηλή αυτοεκτίμηση κ η καταθλιπτική διάθεση πηγάζουν κ από άλλους παράγοντες, όπως υπερευαισθησία του ατόμου, οικογενειακό περιβάλλον με αρνητική δεικτική διάθεση, παιδεία, ανατροφή. Όταν ένας πατέρας στον ευαίσθητο γιό του για παράδειγμα αναφέρει καθημερινά "είσαι τεμπέλης κ ρεμάλι, εγώ δεν σου ξαναδίνω μία", εστιάζοντας μονίμως στο οικονομικό κ όχι στο ψυχικό κόστος, πολύ λογικά ο νέος να έχει τάσεις απομόνωσης ή ακόμη κ αυτοκαταστροφής. Εκεί λοιπόν χρειάζεται ο καλός περίγυρος, ένας καλός αδερφός, μία κουβέντα πειστική ώστε να στηριχθεί ηθικά κ ψυχολογικά το άτομο αυτό.

Αρκετοί πάλι είναι και αυτοί που για διάφορους λόγους χάνουν τη δουλειά τους ξαφνικά και μένουν χωρίς εργασία. Αυτή η περίπτωση είναι ακόμη πιο δύσκολη, καθώς η απόλυση αποτελεί σημαντική πηγή στρες. Μάλιστα, στην Ταξινομική Κλίμακα Κοινωνικής Αναπροσαρμογής των Holmes και Rahe στην οποία κατατάχτηκαν 43 στρεσογόνα γεγονότα, η απώλεια της εργασίας κατέχει την 8^η θέση στη λίστα, ενώ στην 1^η θέση βρίσκεται ο θάνατος του συντρόφου και στη 2^η θέση το διαζύγιο. Ο λόγος που οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν την ανεργία ως στρεσογόνο εμπειρία είναι κυρίως επειδή η εργασία συνδέεται και με μη- οικονομικά οφέλη που έχουν χαρακτηρισθεί ως “λανθάνουσες συνέπειες της εργασίας”, όπως είναι η οργάνωση του χρόνου μέσα στην ημέρα, η αίσθηση προσωπικής αξίας κ.α. Επιπλέον, η ανεργία συνδέεται και με σοβαρά προβλήματα σωματικής - ψυχικής υγείας και υψηλότερα επίπεδα θνησιμότητας. Έτσι, οι άνεργοι φαίνεται να παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα ψυχικών διαταραχών και κατάθλιψης σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Λογικό πάλι το αποτέλεσμα αφού οι απαιτήσεις της ζωής έχουν ανέβει κ κυρίως των γυναικών. Οι περισσότεροι σύζυγοι που μένουν ξαφνικά άνεργοι βιώνουν κ το διαζύγιο το οποίο ζητείται από τη σύντροφο. Η απαξίωση κ η απόρριψη σε όλο της το μεγαλείο, καταρρακώνουν ψυχολογικά τον άντρα, ο οποίος βάλλεται από πολλά μέτωπα. Μία διατροφή που ζητείται ως τιμωρία από τη σύζυγο, κοινωνικό αποκλεισμό, στασιμότητα στην εξέλιξή του, αφού η διάθεση βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα.

Από την άλλη, η ημι-απασχόληση ή η απασχόληση με χαμηλό μισθό και συχνά χωρίς ασφάλιση που συνεπάγεται ένα αβέβαιο μέλλον, μπορεί να μετριάζει κάπως τα αισθήματα πικρίας, αλλά δεν αντιμετωπίζει πλήρως το πρόβλημα, εξαιτίας της αίσθησης απώλειας ελέγχου και της ματαίωσης των ονείρων τους.

Ο ρόλος της οικογένειας στην ανεργία …

Σημαντικός παράγοντας για την ηρεμία και ψυχική ισορροπία του ανέργου διαδραματίζει η υποστήριξη και η κατανόηση από την οικογένειά του. Το άτομο έχει την ανάγκη να αισθάνεται ότι το αγαπούν, το στηρίζουν συναισθηματικά και το σέβονται, ακόμη κι όταν το ίδιο αδυνατεί να προσφέρει πολλά.

Αναζήτηση βοήθειας από επαγγελματίες …

Σε κάποιες περιπτώσεις, όταν τα συμπτώματα εμμένουν και παρεμποδίζουν τη λειτουργικότητά του και τις κοινωνικές του σχέσεις, όταν το άτομο έχει κλειστεί στον εαυτό του, έχει γίνει μοναχικό και συχνά ευέξαπτο, καλό θα ήταν να αναζητήσει συμβουλευτική στήριξη από επαγγελματίες ψυχικής υγείας (ψυχολόγο ή ψυχίατρο). Αυτή η διαδικασία θα το βοηθήσει:

να αποδεχτεί την πραγματικότητα.
να διαχειριστεί τα επώδυνα συναισθήματα που προκύπτουν εξαιτίας της ανεργίας.
να υιοθετήσει αποτελεσματικές μορφές διεκδικητικής συμπεριφοράς.
να μάθει να διαχειρίζεται καλύτερα τον ελεύθερο χρόνο του.
να επανεκτιμήσει τις ικανότητές του.
να ανακαλύψει νέα χόμπυ και δραστηριότητες που τον ευχαριστούν.

Τρόποι αποτελεσματικής αντιμετώπισης της ανεργίας…

διατήρηση επαφών και με άτομα εκτός της οικογένειας.
ενασχόληση με δραστηριότητες που προσφέρουν προσωπική ικανοποίηση και ευχαρίστηση.
αποδοχή της ανεργίας όσο εξακολουθεί να υπάρχει.

Βέβαια, δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις όπου η ανεργία μπορεί να οδηγήσει και σε μορφές αυτό- καταστροφικής συμπεριφοράς, όπως είναι η αυτοκτονία ή ακόμη και η αναζήτηση διεξόδου στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά. Η λύση της αυτοκτονίας δεν προκύπτει εξαιτίας της ανεργίας αυτής καθ’ εαυτής, αλλά εξαιτίας των προβλημάτων που προκύπτουν από αυτή, όπως είναι η ενδεχόμενη απώλεια κατοικίας, η διάλυση κοινωνικών σχέσεων κ.α.
Σε κάθε περίπτωση η ανεργία αποτελεί ένα σοβαρό ψυχοκοινωνικό πρόβλημα. Αυτό που είναι σημαντικό να θυμόμαστε είναι ότι κάθε άτομο είναι διαφορετικό και συνεπώς αντιδρά με διαφορετικό τρόπο σε κάθε ψυχο-πιεστικό γεγονός που βιώνει στην καθημερινότητά του. Αυτό που έχει ανάγκη είναι συμπαράσταση, κατανόηση του προβλήματός του, απουσία επικριτικής στάσης από τους οικείους του και αναζήτηση συμβουλευτικής στήριξης, όποτε αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Λύσεις υπάρχουν.Όπως κ τα στημένα παιχνίδια. Ζητάτε βοήθεια.Δεν είναι ντροπή θα το φωνάζουμε όσο βρισκόμαστε εδώ. Φίλους, γνωστούς, ομάδες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, γυμναστική, yoga, ό,τι μπορείτε για να μην γίνει αφεντικό σας η κατάθλιψη με τα παραπάνω ολέθρια αποτελέσματα. Ψάξτε κ βρείτε δουλειά οπουδήποτε κ με ελάχιστα χρήματα. Κι ας έχετε τα πιο δυνατά πτυχία. Όλοι μας κάτι ξέρουμε να κάνουμε, κάποιοι σπουδάσαμε κ από κάπου ξεκινήσαμε. Απότομα δεν φτάνει κανείς στην κορυφή. Μην κλεινόσαστε στο σπίτι νιώθοντας στο περιθώριο, μην αναζητάτε την ευτυχία σε ουσίες κ δώστε την ευκαιρία σε όσους σας απορρίπτουν να γίνουν σοφότεροι, καλύτεροι, να σας αποδεχτούν κ στηρίξτε τους εσείς. ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΟΙ. ΟΧΙ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ. ΜΗΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΤΕ. ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΓΙΑ ΖΩΗ Κ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΚOΠΟΙΣ ΚΤΩΝΤΑΙ.

Τα "οφέλη" της coca cola

2011-03-10T09:38:00.001+02:00

Tα πρώτα 10 λεπτά:

     10   κουταλιές ζάχαρης εισχωρούν στο σύστημά σας.
   Είναι το 100% της προτεινόμενης ημερήσιας δόσης.
   Ο λόγος που δεν κάνετε αμέσως εμετό από
   την υπερβολική δόση ζάχαρης είναι το φωσφορικό
   οξύ, που κόβει τη γεύση και σας επιτρέπει να
   κρατήσετε το αναψυκτικό στο στομάχι σας.
20 λεπτά: Το
   ζάχαρό σας προκαλεί μια έκρηξη ινσουλίνης.. Το
   συκώτι σας ανταποκρίνεται σε αυτό, μετατρέποντας
   όση ζάχαρη μπορεί σε λίπος (και υπάρχει πολύ
   ζάχαρη αυτή τη στιγμή).
40 λεπτά:
Η απορρόφηση
   καφεΐνης έχει ολοκληρωθεί. Οι κόρες σας
   διαστέλλονται, η πίεση του αίματος αυξάνεται και
   το συκώτι συνεχίζει να ρίχνει ζάχαρη στο αίμα.
   Οι δέκτες αδενοσίνης στον εγκέφαλό σας φράζουν
   αποτρέποντας την υπνηλία.
45 λεπτά:
Το σώμα σας ανεβάζει την παραγωγή
   ντοπαμίνης, ερεθίζοντας τα κέντρα ευχαρίστησης
   στον εγκέφαλό σας. Είναι ο ίδιος τρόπος που
   λειτουργεί και η ηρωίνη.
60 λεπτά:
Το φωσφορικό οξύ δεσμεύει το
   ασβέστιο, το μαγνήσιο και τον ψευδάργυρο στο
   έντερό σας, παρέχοντας μιας περαιτέρω ώθηση στο
   μεταβολισμό. Αυτό γίνεται από τις υψηλές δόσεις
   της ζάχαρης και των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών
   που αυξάνουν επίσης τη νεφρική αποβολή του
   ασβεστίου.
70 λεπτά:

                              Οι  διουρητικές ιδιότητες της καφεΐνης κάνουν
   παιχνίδι (σας κάνει να πρέπει να κατουρήσετε).
   Τώρα βεβαιώνεται ότι θα εκκενώσετε το συνδεμένο
   ασβέστιο, μαγνήσιο και ψευδάργυρο που
   διαφορετικά θα πήγαινε στα κόκκαλά σας, καθώς
   επίσης το νάτριο, τον ηλεκτρολύτη και το
   νερό.....
80 λεπτά:
Δεδομένου ότι η αναστάτωση μέσα σας
   πεθαίνει, θ' αρχίσετε να έχετε στέρηση ζάχαρης.
   Μπορεί να γίνετε οξύθυμοι ή και αργόστροφοι.
   Έχετε επίσης τώρα, κυριολεκτικά, κατουρήσει όλο
   το νερό που περιείχε η Coke , μαζί με τις
   πολύτιμες θρεπτικές ουσίες που το σώμα σας θα
   μπορούσε να έχει χρησιμοποιήσει για να
   ενυδατώσει το σύστημά σας ή να χτίσει ισχυρά
   κόκκαλα και δόντια.

Πως η Κόκα Κόλα και η Pepsi μας 'ΒΟΗΘΟΥΝ'

Μπορείς
   να καθαρίσεις μια τουλέτα: Καταβρέξτε
   με ένα κουτάκι Coca-Cola την λεκάνη της
   τουλέτας. 1 ώρα μετά θα λάμπει από καθαριότητα.
   Το κιτρικό οξύ της Coke εξαφανίζει όλες τις
   χρωστικές κιλήδες από τις
   πορσελάνες.

Μπορείτε
   να αφαιρέσετε την σκουριά από τον προφυλακτήρα
   του αυτοκινήτου σας:
Τρίψτε τον προφυλακτήρα με ένα τσαλακωμένο αλουμινόχαρτο,
   βουτηγμένο στην Coca-Cola.

Καθαρίστε
   τους πόλους της μπαταρία του αυτοκίνητου από την
   διάβρωση:
Ρίξτε ένα κουτάκι Coca-Cola πάνω
   στους πόλους της μπαταρίας για να εξαφανίσετε
   την διάβρωση.....

   Η σκουριά φεύγει με την πρώτη: Απλώστε ένα πανί
   βουτηγμένο στην Coca-Cola στη σκουριά για λίγο
   χρονικό διάστημα.

Μπορείτε
   να αφαιρέσετε το γράσσο από τα ρούχα:
Ρίξτε ένα κουτάκι Coke
   πάνω στον λεκε από γράσσο, μαζί με
   απορρυπαντικό, και τρίψτε το κυκλικά. Η
   Coca-Cola/Pepsi θα βoηθήσει να εξαφανιστεί ο
   λεκές.
Μπορεί
   επίσης να εξαφανίσει την θολούρα από το παρμπρίζ σας!

Αυτό το κατασκεύασμα το πίνουμε! Φυσικά το χρησιμοποιούμε για να καθαρίζουμε και τους λεκέδες μας.

Και πληρώνουμε γι' αυτό! Σωστά?

Πληροφοριακά:
Ο μέσος όρος pH των αναψυκτικών, π.χ. Coke &
   Pepsi είναι 3.4. Αυτή η ποσότητα οξύ είναι
   αρκετά δυνατή να διαλύσει δόντια και κόκαλα! Το
   σώμα μας σταματάει να χτίζει τα κόκαλα περίπου!
   στην ηλικία των 30. Μετά από αυτή την ηλικία
   αρχίζει να διαλύει τα κόκαλα κάθε χρόνο μέσα από
   τα ούρα μας, εξαρτώμενο όμως πάντα από την
   οξύτητα του φαγητού που λαμβάνει. Το διαλυμένο
   ασβέστιο καταλήγει από τις αρτηρίες, τα αιμοφόρα
   αγγεία, το δέρμα, τους ιστούς και τα διάφορα
   όργανα, στα νεφρά με αποτέλεσμα την δημιουργία
   της πέτρας στα νεφρά.

Τα αναψυκτικά δεν
   έχουν καθόλου φυσικά στοιχεία (σε αντίθεση με
   τις βιταμίνες και το φυσικό νερό). Έχουν
   περισσότερη ζάχαρη, υψηλότερη οξύτητα και
   χρωστικά. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να πίνουν
   ένα αναψυκτικό μετά από κάθε
   γεύμα.
Φαντάζεστε ποιο είναι το αντίκτυπο?

Το    αντίκτυπο?
Το σώμα μας έχει μία ενδεικτική τιμή 370 για την λειτουργία της
   χώνευσης των ενζύμων. Η θερμοκρασία των αναψυκτικών είναι κατά πολύ μικρότερη από 37, μερικές φορές είναι πολύ κοντά στο 0. Αυτή η διαφορά θερμοκρασίας έχει σαν αποτέλεσμα να επηρεάζεται η διαδικασία των ενζύμων και να δημιουργεί stress στο χωνευτικό μας σύστημα κι αυτό να χωνεύει λιγότερο φαγητό.. Στην πραγματικότητα το φαγητό ζυμώνεται. Το ζυμωμένο φαγητό προκαλεί δυσοσμία, αέρια, αποσύνθεση και δημιουργεί τοξικά, τα οποία απορροφούνται από τα έντερα, κι έτσι περνάνε μέσα στο αίμα απ' όπου διοχετεύεται σε ολόκληρο το σώμα. Αυτή η εξάπλωση των τοξικών βοηθάει στην δημιουργία διαφόρων αρρωστιών.

Μερικά παραδείγματα:
Πριν μερικούς μήνες, έγινε ένας διαγωνισμός στο
   πανεπιστήμιο Delhi «Ποιος θα πιεί! την
   περισσότερη Coke?' Ο νικητής ήπιε 8 μπουκάλια
   και πέθανε επί τόπου από την υπερβολική
   δόση «μελανικής διοξύνης» στο αίμα του και μη
   επαρκής οξυγονώσεως. Από τότε, ο πρύτανης
   απαγόρεψε τα αναψυκτικά από την καντίνα του
   πανεπιστημίου.

Κάποιος έβαλε ένα σπασμένο δόντι σε ένα μπουκάλι Pepsi όπου μετά από 10 ημέρες αυτό διαλύθηκε! Τα δόντια και τα κόκαλα είναι τα μόνο ανθρώπινα όργανα που μένουν άθικτα αρκετό καιρό μετά από τον θάνατο μας.
Φανταστείτε τι μπορεί να κάνει αυτό το αναψυκτικό στα ευαίσθητα έντερα σας και στο εσωτερικό του στομάχου σας που καταλήγει!

Ασθενής και απόρριψη!!!

2011-01-28T18:30:00.008+02:00

Όλοι μας γνωρίζουμε ανθρώπους οι οποίοι νοσούν από κάποιο νόσημα, είναι χρήστες ουσιών, βρίσκονται σε απεξάρτηση, ή αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα. Αυτοί οι άνθρωποι πονάνε σωματικά, ψυχικά, αναλόγως το πρόβλημα, όσοι γνωρίζουν την κατάστασή τους την αντιμετωπίζουν με περισσότερο ρεαλισμό και σθένος, όσοι όμως με πρωτοβουλία των συγγενών τους έχουν άγνοια, βρίσκονται σε μία κατάσταση άγχους που φέρει δυσάρεστες συνέπειες.

'Αρα λοιπόν έχουμε την πρώτη απόρριψη του περιβάλλοντος προς τον ασθενή συγγενή ή φίλο, με την απόφασή μας να μην του γνωστοποιήσουμε το πρόβλημά του. Μιλώ για ηλικίες που μπορούν να κατανοήσουν και να αποδεχθούν τη σοβαρότητα της κατάστασής τους. Για έναν ηλικιωμένο άνθρωπο, ίσως η καλύτερη λύση είναι η απόκρυψη της αλήθειας σχετικά με την υγεία του. Γενικά όμως, κάθε ασθενής όπως και κάθε άνθρωπος έχει ένστικτο. Στον άρρωστο το ένστικτο είναι πιο έντονο και πιο ουσιαστικό. Άρα δεν τον ξεγελάμε.

Έχει αποδειχθεί από τον κλάδο της νευροψυχολογίας ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα «επικοινωνεί» με το νευρικό σύστημα. Τα συναισθήματα μας δεν είναι κάτι τόσο «άυλο» όσο νομίζουμε, ούτε είμαστε έρμαιο σε αυτά.

Σε περίπτωση απώλειας κάποιου αγαπημένου μας προσώπου, είναι αναπόφευκτο να εμποδίσουμε την αυθόρμητη συναισθηματική σκέψη που άμεσα επέρχεται και να μην νιώσουμε λύπη, ούτε θα μπορούσαμε ποτέ να πούμε ότι η λύπη δεν είναι ένα «χρήσιμο» και απαραίτητο να το βιώσουμε, συναίσθημα. Βλέπουμε όμως ότι σε πολλούς ανθρώπους το συναίσθημα της λύπης παρατείνεται για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, και δεν έχουν την «θέληση» να ξεφύγουν από αυτό. Το ίδιο συχνά συμβαίνει σε καρκινοπαθείς ή σε ασθενείς με άλλα χρόνια νοσήματα, τοξικομανείς ή πρόσφατα απεξαρτημένους αλλά και σε άτομα που αισθάνονται μόνα τους όπως κρατούμενους.

Εδώ λοιπόν έρχεται το οικείο περιβάλλον και σε παρηγορεί. Ο ασθενής μιλώντας για το πρόβλημά του ή για την απώλεια ενός αγαπημένου του προσώπου (όχι απαραίτητα βιολογική απώλεια), μπαίνει στη διαδικασία να σκεφτεί ότι κούρασε τον ακροατή του. Λόγια όπως "όλα θα περάσουν, έλα μωρέ το είχε ένας γνωστός και έγινε καλά, κοίτα την πάρτη σου ή κάνε κουράγιο, βγες έξω και γλέντησε" ακούγονται στον ασθενή ως κατά συνθήκη ψεύδη ή αυτό που λένε οι νέοι "ξεπέτα". Ενώ αυτό που ουσιαστικά θέλει είναι κατανόηση, σεβασμός στο πρόβλημά του, και μία σιωπηλή αγκαλιά γεμάτη ανταλλαγές θετικών συναισθημάτων και όχι οίκτου.

Κλείνεται λοιπόν στον εαυτό του, παύει να μιλάει, γίνεται ένα σφουγγάρι που βαραίνει και καταλήγει μολύβι, γιατί εισπράττει εσωτερικά όλη την αρνητικότητα των σκέψεων που μπορεί να κάνουν οι γύρω του. Φοβάται να κλάψει μπροστά σε άλλους, φοβάται να εκδηλωθεί, φοβάται να κουράσει και τα πιο οικεία του άτομα, τα πιο αγαπημένα της ζωής του. Και έτσι βιώνει τη δεύτερη απόρριψη.

Δεν θα σας αναλύσω τις δύο περιοχές του εγκεφάλου μας και πώς συνεργάζονται μεταξύ τους, το Λογικό και Συναισθηματικό εγκέφαλο, γιατί θα σας κουράσω. Θα ασχοληθώ μ'αυτό σε άλλη δημοσίευση. Αυτό που θέλω τονίσω είναι ότι με τη βοήθεια ειδικών και ψυχολόγων, ο άνθρωπος που βιώνει πρόβλημα υγείας ή κάποιο άλλο πρόβλημα, μπορει ελεύθερα να εκφραστεί χωρίς να κριθεί και χωρίς να φοβηθεί. Ο ψυχολόγος όμως είναι το ένα δεκανίκι στον άνθρωπο αυτό αφού αποτελεί τη συντροφιά του. Όταν όμως σε περίοδο ασθενείας του βιώνει παράλληλα και μία άλλη στεναχώρια από την οποία αδυνατεί για κάποιους λόγους να αποταυτιστεί, τότε ο ειδικός τη χαρακτηρίζει ψυχικό πόνο. Κανένα χημικό φάρμακο δεν μπορεί να απαλύνει αυτό τον πόνο όταν το μόνο που μπορεί να αποζητά ένας άνθρωπος είναι διάλογος, υπομονή, αγάπη και η αλληλοκατανόηση. Κατανοώντας το πρόβλημα του ασθενούς, του ζητάμε και τη δική του κατανόηση για κάποιους λόγους, χωρίς όμως να κάνουμε κινήσεις οίκτου. Αλλά κινήσεις αληθινές, ανθρώπινες. Ο ασθενής ή ο άνθρωπος που βιώνει τον ψυχικό πόνο λειτουργεί κυρίως συναισθηματικά. Η λογική του αποτελεί μέσο εξυπηρέτησης των άλλων και διατήρηση της αξιοπρέπειάς του κυρίως για να μην προκαλεί οίκτο. Στην ανυπαρξία των παραπάνω μιλάμε για την τρίτη απόρριψη.

Η σωτηρία της ψυχής λοιπόν των ανθρώπων αυτών όπως και όλων μας, προκύπτει μέσα από συζητήσεις. Σιγά σιγά αποταυτίζεται από τον ψυχικό πόνο, παύει να νιώθει μισητός και ανεπιθύμητος, αντιμετωπίζει καλύτερα τους γύρω του, ξανανιώθει χρήσιμος έστω και άρρωστος.

(Από Alma Libre)

Facebook και κατάθλιψη

2011-01-19T16:18:00.000+02:00

Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Ένα ανησυχητικό στοιχείο που προέκυψε από την έρευνα του Πανεπιστημίου Αιγαίου είναι το αίσθημα κενού, που συνεπάγεται η πολύωρη χρήση του facebook, των ‘chat rooms’ και των άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης: Σχέσεις επιφανειακές, φρενήρεις, στιγμιαίες δημιουργούνται, μεταλλάσσονται και διαγράφονται με ένα κλικ. Νεαρά άτομα που εφευρίσκουν πολλαπλά προσωπεία, ανάλογα με την πλευρά του εαυτού, που θέλουν να παρουσιάσουν. Χρήστες που καπηλεύονται και οικειοποιούνται προφίλ άλλων ατόμων. Έκφραση κάθε συναισθήματος, παρόρμησης ή ενστίκτου χωρίς κανένα πρόσχημα. Επικοινωνία στην οποία, ακόμα και η χρήση κάμερας, αποκρύπτει τη γλώσσα του σώματος, αποδυναμώνοντας την αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων.

Πλευρές της προσωπικότητας, που αναδεικνύονται αλόγιστα, χαρακτηριστικά που δραματοποιούνται για να εντυπωσιάσουν. Χρήστες άτολμοι στην προσωπική τους ζωή, με περίπλοκες οικογενειακές βιογραφίες, απαξιωμένοι από το εκπαιδευτικό σύστημα, αναδομούν την αυτοεκτίμησή τους μέσα από συγκρίσεις (π.χ. compare hotness) και διαγωνισμούς του Facebook, εισπράττουν φιλοφρονήσεις για την απόκρυφη φωτογραφία που ‘ανέβασαν’. Γυναικεία σαγηνευτικά και εν πολλοίς ψεύτικα προφίλ, που προκαλούν ρίγη σε χιλιάδες άγνωστους θαυμαστές, εικονικά κεράσματα και δώρα, υπενθύμιση γενεθλίων και σημαντικών στιγμών και έξαφνα ο πολύωρος χρήστης βυθίζεται σε μια ουτοπία κοινωνικότητας, γίνεται το επίκεντρο της προσοχής σε άτομα που υπό άλλες συνθήκες δεν θα θυσίαζαν γι’αυτόν ούτε λεπτό από το χρόνο τους. Μια ιδιότυπη ψυχοθεραπεία χωρίς κανόνες και όρια.

Οι δεξιότητες που πρέπει να καλλιεργηθούν για μια επιτυχημένη προσωπική κοινωνική προσαρμογή, τώρα αντικαθίστανται από άλλες που εγγυώνται ότι η εικονική προσωπικότητα και τα διαδικτυακά επιτεύγματα θα γίνονται διαρκώς αποδεκτά.

Η πραγματική ζωή φαντάζει ανιαρή, αργή, πληκτική, ανούσια. Οι σχέσεις, με τα τυπικά και τους κανόνες που επιβάλει η κοινωνία, απαράδεκτες. Το αίσθημα κενού καθώς ο χρήστης επαναφέρεται στην πραγματικότητα, ανήκεστο Η νέα γενιά που βίωσε την παγίωση του διαδικτύου μετά το 1995, που ανατράφηκε με online παιχνίδια και internet καφέ, που μέσα από το κινητό μπορεί να συνεχίσει απρόσκοπτα ό,τι άρχισε στον υπολογιστή, παρατείνοντας ακόμα περισσότερο τις ώρες χρήσης, έχει πρόβλημα συνεννόησης με τις υπόλοιπες γενιές, που δεν κατανοούν την ελκυστικότητα του ιντερνέτ. Η επικοινωνία και οι σχέσεις στην πραγματική ζωή απαιτούν διαπραγμάτευση, ρίσκο, υπομονή, επένδυση χρόνου και συναισθήματος. Η έκβασή τους πολλές φορές αμφίβολη. Αυτός που τις επιχειρεί δεν δέχεται άμεση ενίσχυση, όπως συμβαίνει στο διαδίκτυο, ειδικά σε μια κοινωνία που η συλλογικότητα φθίνει και ο ατομισμός ανακηρύσσεται σε πρώτιστη αξία. Οι σημερινοί νέοι, που μεγαλώνουν γνωρίζοντας άριστα την ηδονή του ‘social networking’, που χρησιμοποιούν το facebook περισσότερο από πέντε ώρες την ημέρα ,αποδίδουν στις πραγματικές τους ταυτότητες λιγότερη αξία σε σύγκριση με τις διαδικτυακές και δεν μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά στον αληθινό κόσμο. Νιώθουν κατάθλιψη για την ανικανότητα αυτή, αδυνατούν να αντλήσουν ευχαρίστηση από μη ακραίες καταστάσεις, όπως αυτές των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Για το λόγο αυτό τις επιζητούν και στην πραγματική ζωή, με αποτέλεσμα πολλές φορές να φέρονται αντικοινωνικά. Βιώνουν στερητικά σύνδρομα, όταν δεν έχουν πρόσβαση και εξαρτούν την αυτοεκτίμησή τους από ένα πληκτρολόγιο ή joystick. Ο πολύωρος χρήστης αποδίδει μεγαλύτερη σημασία σε μια κακή βαθμολογία στα ratings του facebook, παρά σε μια αποδοκιμασία του δασκάλου ή των γονιών του. Πραγματικές σχέσεις καταστράφηκαν όταν ο ένας από τους δύο συντρόφους ανακάλυψε ότι ο άλλος έκανε flirt στο facebook ή διατηρούσε ένα πολύ επιτυχημένο προφίλ.

Η φιλία και η επικοινωνία επανανοηματοδοτείται: Ο ‘άλλος’, ο συνομιλητής σε ένα chat room δεν είναι ένα αμιγώς πραγματικό πρόσωπο, αλλά ένα προσωπείο, ένα κράμα από αληθινές ιδιότητες και φαντασιακές προβολές. Οι αισθητηριακές αναπαραστάσεις μηδαμινές. Ο χρήστης μιλά σε ένα πρόσωπο που ο ίδιος κατασκευάζει. Προβάλλει επάνω του τις επιθυμίες του, τις ελλείψεις του, τις προσδοκίες του και τις φαντασιώσεις του. Ο ‘άλλος’ ανάγεται σε μορφή ιδεατή. Η απογοήτευση είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό, όσων αποφασίζουν να συναντηθούν στην πραγματική ζωή.

Στο Facebook ο κόσμος είναι αταξικός. Ο πλούτος, το φύλο, η ηλικία, η καταγωγή, η εθνικότητα, το παρελθόν, τα επιτεύγματα δεν έχουν καμιά σημασία. Εξάλλου, καθένας μπορεί να προσποιηθεί οτιδήποτε. Η διαπραγμάτευση γίνεται επί ίσοις όροις, αλλά με τον διαρκή κίνδυνο να αποδειχθεί φενάκη. Οι περισσότεροι νέοι εκφράζουν αποτροπιασμό και θλίψη, όταν επιχειρούν να μεταφέρουν αυτή την εμπειρία στην πραγματική ζωή. Βυθίζονται έτσι ακόμα περισσότερο στην επίπλαστη κατάσταση των διαδικτυακών κοινοτήτων. Και είναι αυτή η αναντιστοιχία ανάμεσα στην ζωή και την εικονική πραγματικότητα που τελικά οδηγεί στην κατάθλιψη.

Θωρακίστε την καρδιά σας από το θυμό

2011-01-18T22:26:00.000+02:00

Αν σας έλεγε κάποιος ότι ο θυμός μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο για καρδιακά νοσήματα, θα συνεχίζατε να ουρλιάζετε έξαλλοι και να σπάτε πράγματα μετά από έναν καβγά στο σπίτι ή στη δουλειά ή να βρίζετε σαν τρελοί την ώρα που οδηγείτε;

Η αλήθεια είναι ότι οι αρνητικοί, οξύθυμοι και ορμητικοί τύποι προσωπικότητας τείνουν να συνδέονται από γιατρούς και ερευνητές με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. «Ασφαλώς μιλάμε για ανθρώπους που θυμώνουν πολύ και συχνά», σημειώνει η Laura Kubzansky, καθηγήτρια στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Harvard στο Cambridge της Μασαχουσέτης, η οποία έχει μελετήσει την επίδραση του στρες και των συναισθημάτων στην υγεία της καρδιάς.

Το κλειδί είναι το "υψηλό" επίπεδο. Ο μέτριας έντασης θυμός δε φαίνεται να είναι πρόβλημα, σύμφωνα με την Laura Kubzansky. Στην πραγματικότητα η εκδήλωση της οργής με εύλογο τρόπο μπορεί να είναι μία απολύτως υγιής συμπεριφορά.

«Η ικανότητα να εκφράσει κάποιος το θυμό του μπορεί να είναι εξαιρετικά λειτουργική», επισημαίνει. «Αντίθετα οι εκρηκτικοί χαρακτήρες που πετούν αντικείμενα ή ουρλιάζουν μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για καρδιακές παθήσεις, το ίδιο ακριβώς με εκείνους που καταπιέζουν την οργή τους. Και οι δύο περιπτώσεις είναι εξίσου προβληματικές».

Με ποιο τρόπο ο θυμός επιδρά στην καρδιά

Με ποιο τρόπο όμως μπορεί ο θυμός να οδηγήσει στην πρόκληση καρδιαγγειακών παθήσεων; Οι επιστήμονες δεν μπορούν να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό με σιγουριά, φαίνεται όμως ότι ο θυμός μπορεί να προκαλέσει άμεσες φυσιολογικές επιδράσεις στην καρδιά και τις αρτηρίες.

Συναισθήματα, όπως ο θυμός και η εχθρικότητα, ενεργοποιούν άμεσα την «κατάσταση ετοιμότητας για μάχη», κατάσταση κατά την οποία οι ορμόνες του στρες, συμπεριλαμβανομένης της αδρεναλίνης και της κορτιζόλης, επιταχύνουν τους ρυθμούς της καρδιάς και της αναπνοής και οδηγούν σε μια έκρηξη ενέργειας. Την ίδια στιγμή αυξάνεται και η αρτηριακή πίεση.

Αυτή η αντίδραση στο στρες που οδηγεί σε άμεση κινητοποίηση του οργανισμού, θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβη εφόσον ενεργοποιείται επανειλημμένα. «Το άτομο αποκτάει υψηλά επίπεδα κορτιζόλης και αδρεναλίνης και αυτό είναι το καρδιοτοξικό αποτέλεσμα της έκφρασης του θυμού», δηλώνει ο Jerry Kiffer, ερευνητής στο ιατρικό κέντρο Cleveland Clinic.

«Προκαλεί φθορά στην καρδιά και το καρδιαγγειακό σύστημα». Η συχνή εκδήλωση του θυμού μπορεί να επιταχύνει τη διαδικασία της αθηροσκλήρωσης, να προκαλέσει διακυμάνσεις της αρτηριακής πίεσης και να αυξήσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και των λιποσφαιρίων στα αιμοφόρα αγγεία. Όλα αυτά, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στα τοιχώματα των αρτηριών.

Ωστόσο φαίνεται ότι ο θυμός δεν είναι ο μόνος ένοχος. Η έρευνα αποδεικνύει ότι τα υψηλά επίπεδα άγχους και κατάθλιψης μπορούν να συμβάλουν σε αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου. «Όλα αυτά συνήθως συμβαδίζουν», υποστηρίζει η Laura Kubzansky. «Οι άνθρωποι που θυμώνουν συχνά τείνουν να έχουν κι άλλα χρόνια αρνητικά συναισθήματα».

Συναισθήματα και καρδιά

Σύμφωνα με μια ανάλυση των ευρημάτων από 44 μελέτες που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο περιοδικό του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας, επιβεβαιώνεται η σχέση μεταξύ συναισθημάτων και καρδιακών παθήσεων. Ειδικότερα ο θυμός και η εχθρικότητα συνδέονται σε σημαντικό βαθμό με προβλήματα στην καρδιά σε αρχικά υγιείς ανθρώπους, καθώς και με επιδείνωση της κατάστασης ασθενών, που έχουν ήδη διαγνωστεί με καρδιακή νόσο.

Οι χρονίως θυμωμένοι ή εχθρικοί ενήλικες που δεν έχουν ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων μπορεί να έχουν 19% περισσότερες πιθανότητες από τους πιο γαλήνιους συνομηλίκους τους να εκδηλώσουν καρδιακή νόσο.

Μάλιστα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο θυμός και η εχθρικότητα φαίνεται να κάνουν περισσότερο κακό στην καρδιά των ανδρών από ό, τι των γυναικών.

Πώς να ελέγχετε το θυμό σας

Το να αναγνωρίσετε ότι έχετε πρόβλημα όσον αφορά τη διαχείριση του θυμού σας είναι ένα πρώτο βήμα. Η αναζήτηση βοήθειας από κάποιον ειδικό μπορεί να σας βοηθήσει σε μακροπρόθεσμη βάση, αλλά το θέμα είναι τι μπορείτε να κάνετε τώρα;

Την επόμενη φορά που θα αισθανθείτε να κυριεύεστε από θυμό και τους καρδιακούς παλμούς σας να ανεβαίνουν, συνιστούν οι ειδικοί, δοκιμάστε να σκεφτείτε κάτι από τα παρακάτω:

* «Δεν μπορείτε να καταφέρετε τίποτα κατηγορώντας τους άλλους, ακόμη και αν αυτοί ευθύνονται εν μέρει για το πρόβλημά σας».

* «Θα σας απασχολεί αυτό το ζήτημα μετά από πέντε χρόνια; (ή ακόμη και μετά από πέντε μέρες ή μετά από πέντε ώρες;)»

* «Αν είστε ακόμα θυμωμένοι γι 'αυτό αύριο, θα ασχοληθείτε με αυτό τότε, προς το παρόν απλά ηρεμήστε».

Π.Γ. Οι αποφάσεις εν θερμώ πάντα φέρνουν άσχημα αποτελέσματα. Η εκδήλωση του θυμού με έκρηξη πληγώνει τους άλλους, ο εγωισμός που μας βολεύει να τον ερμηνεύουμε ως αξιοπρέπεια επικρατεί, κ τελικά πληγώνεται κ αυτός που ξεσπάει με λάθος τρόπο. Την στιγμή που βράζουμε από θυμό, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να χαλαρώσουμε κ να σκεφτούμε. Κ μετά από λίγο να εκδηλώσουμε την αντίδρασή μας.
Το να κρατάμε μέσα μας τον θυμό, δεν είναι πάλι ό,τι καλύτερο γιατί συσσωρεύεται κ αρρωσταίνουμε. Χρειάζεται λοιπόν μία ισορροπία σε όλες τις εκδηλώσεις των συναισθημάτων μας. Μόνο η αγάπη δεν έχει φραγμούς. Κ επίσης, οι ευκαιρίες στην ζωή πρέπει να δίνονται για να ελαττώνονται οι κόντρες, οι παρεξηγήσεις, οι κακίες, η ψυχή γίνεται περισσότερο ανάλαφρη κ απαλύνονται οι πόνοι.

Πάλι για την κατάθλιψη...

2011-01-17T19:39:00.000+02:00

Ο σύγχρονος άνθρωπος βασανίζεται όλο κ περισσότερο από ψυχολογικά προβλήματα τα οποία μειώνουν την ποιότητα της ζωής του. Το άγχος κ η κατάθλιψη έχουν σημειώσει ραγδαία αύξηση. Ειδικότερα για την κατάθλιψη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει υπολογίσει οτι την επόμενη δεκαετία θα είναι η 2η σε συχνότητα εμφάνισης νόσος μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται πώς θα καταλάβουν ότι έχουν κατάθλιψη. Τα βασικά συμπτώματά της είναι τα εξής: το άτομο μπορεί να έχει σχεδόν καθημερινή άσχημη διάθεση, η οποία του προκαλεί ενόχληση. Υπάρχει μειωμένο ενδιαφέρον για τις περισσότερες δραστηριότητες, ενώ επικρατεί ένα αίσθημα έλλειψης ευχαρίστησης ακόμη κ για τις ασχολίες που στο παρελθόν τού ήταν ευχάριστες. Επίσης, το άτομο αμελεί την εξωτερική του εμφάνιση. Παράλληλα, μπορεί να βασανίζεται από αυπνία ή υπερυπνία κ να παρουσιάζει σημαντική αύξηση ή ελάττωση στο σωματικό του βάρος. Επιπρόσθετα, μπορεί να αισθάνεται ότι έχει κόπωση, έλλειψη ενεργητικότητας, καθώς κ μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης κ μνήμης κ να βασανίζεται από άσχημες ιδέες, σκέψεις του τύπου "δεν είμαι σημαντικός.... δεν αξίζω..... δεν μπορώ να καταφέρω τίποτα καλό.... το μέλλον μου πάντα θα είναι δύσκολο κ δυσάρεστο...". Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, το άτομο μπορεί να σκέφτεται να κάνει κακό στον εαυτό του.
Σε κάθε περίπτωση, οι συνέπειες της κατάθλιψης μπορεί να είναι ιδιαίτερα δυσάρεστες. Ένας καταθλιπτικός είναι μονίμως κακοδιάθετος, δυσκολεύεται να εργαστεί κ να αποδώσει. Η κοινωνική του ζωή πλήττεται σημαντικά κ απομονώνεται από συγγενείς κ φίλους. Κ όσον αφορά τη σεξουαλική του δραστηριότητα, η κατάθλιψη προκαλεί διαταραχές στην ερωτική επιθυμία, στη διέγερση κ στον οεργασμό. Επιπλέον, πλήττεται η ίδια του η αυτοεκτίμηση αφού το άτομο αισθάνεται αναποτελεσματικό κ ζει μια καθημερινότητα διεκπεραιωτική, που φαίνεται σαν μια συνεχής επανάληψη χωρίς νόημα.
Πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν από κατάθλιψη προβληματίζονται για το πώς θα καταφέρουν να την ξεπεράσουν. Διστάζουν να μιλήσουν σε ειδικό, ενώ πολλοί πιστεύουν ότι δύσκολα θα θεραπευτούν. Κ αυτή η λανθασμένη εκτίμηση ενισχύει τις αντιστάσεις για τη θεραπεία. Γι'αυτό κ το άτομο πρέπει να ψάξει το κίνητρο που θα το ενεργοποιήσει, κάτι που διαφέρει για τον καθένα κ μπορεί να είναι μια ερωτική σχέση, η αποκατάσταση φιλικών ή συγγενικών δεσμών ή ο ίδιος του ο εαυτός. Αυτό θα είναι κ το ξεκίνημα μίας νέας πορείας, σε συνδυασμό βέβαια με την αναζήτηση βοήθειας από ειδικό ως πρώτο βήμα στη θεραπεία.

Τάσεις φυγής / Σύνδρομο φυγής...

2011-01-16T13:05:00.002+02:00

Το άρθρο είναι μέσω διαδικτύου, δεν με καλύπτει 100%, θα καλύψω το θέμα όσο μπορώ καλύτερα άλλη στιγμή.

Η υποχώρηση μπροστά σε κινδύνους που ξεπερνούν τις δυνάμεις μας είναι λογική πράξη και ψυχοσυναισθηματικά αιτιολογημένη.

Η τάση φυγής από ανεπιθύμητες καταστάσεις ή πρόσωπα αποτελούσε και αποτελεί μια αρχέγονη και συνάμα σωτήρια γνώση και ικανότητα του ανθρώπου από τις εποχές ακόμη που «γυμνός και αδύναμος» είχε να αντιμετωπίσει και ισχυρότερα, και ταχύτερα και πιο μεγαλόσωμα από αυτόν ζώα στην καθημερινή του πάλη για την επιβίωση στον πλανήτη μας.

Καθημερινά δημιουργούνται σε όλους μας καταστάσεις και προκύπτουν σε μετωπική αντιπαράθεση απειλές και κίνδυνοι που επιλέγουμε να αποφύγουμε με τη φυγή. Το κλασικό δίλημμα ήταν και παραμένει σχεδόν αναλλοίωτα ταυτισμένο με το σύνδρομο «μάχης ή φυγής» (fight or flight). Πέρα, όμως, από συγκεκριμένες και αντικειμενικά επιβεβαιωμένες καταστάσεις ή πρόσωπα που μας απειλούν υπάρχουν και συμβολικές καταστάσεις, ψυχολογικές και ψυχοσυναισθηματικές που αναγκάζουν το άτομο να επιλέξει όχι τη λύση της αντιπαράθεσης, της εμπλοκής ή συμπλοκής αλλά τη λύση της φυγής…

Ένα θεμελιακό ψυχολογικό ερώτημα που διαφοροποιεί την υγιή από την παθολογική «τάση φυγής» σχετίζεται τόσο με τη σοβαρότητα του κινδύνου όσο και με τη συχνότητα με την οποία ένα συγκεκριμένο άτομο διαλέγει τη φυγή από ανεπιθύμητα πρόσωπα και ανεπιθύμητες καταστάσεις. Οι σύγχρονες συνθήκες ζωής, χωρίς να θυμίζουν την ωμή πρόκληση της ζούγκλας, ενέχουν σημαντικά στοιχεία κινδύνου, δημιουργούν σωρεία συμβολικών συγκρούσεων μεταξύ ατόμων και ομάδων, φορολογούν αδιάκοπα την προσωπικότητα και την ψυχική μας ισορροπία. Φυσικά ο σύγχρονος άνθρωπος παράγωγο της βιομηχανικής και καταναλωτικής κοινωνίας διαθέτει τους απαραίτητους μηχανισμούς άμυνας για λειτουργία και επιβίωση στις απαιτήσεις των ψυχολογικών-κοινωνιολογικών-οικονομικών δομών μέσα στις οποίες ζει και εργάζεται.

Προσωπικές εμπειρίες

Με λίγη καλή προσπάθεια πιστεύω ότι ο καθένας και η καθεμιά μας μπορεί να απαριθμήσει αμέτρητες περιπτώσεις στις οποίες αντιμετωπίζοντας συμβολικούς κινδύνους ή και ψυχολογικά προβλήματα προτιμήσαμε να μην εμπλακούμε σε μετωπική αντιπαράθεση αλλά να ξεφύγουμε με τη φυγή…

Και όμως, υπάρχουν άτομα για τα οποία η τάση φυγής από τις καθημερινές απαιτήσεις της ζωής αποτελεί τον μοναδικό τρόπο αντιμετώπισης της πραγματικότητας και των κάθε λογής ψυχοσυναισθηματικών τους δυσκολιών. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας συμπεριφοράς είναι, φυσικά, η άντληση συναισθημάτων μοναξιάς, απομόνωσης και αποκοπής από τη ζωή, τις χαρές αλλά και τις πίκρες από τους προβληματισμούς της, πράγμα που στοιχειοθετεί ψυχοπαθολογική κατάσταση.

Το άτομο που διαλέγει τη φυγή από την πραγματικότητα διαλέγει, ουσιαστικά, να μη παλέψει, να μη αγωνισθεί. Σίγουρα η καθημερινή ζωή δημιουργεί εντάσεις με τις απαιτήσεις για επιβίωση, για επιτυχία, για αρμονικές διαπροσωπικές σχέσεις. Η αποτυχία κοστίζει σε όλους μας, αλλά για ορισμένα άτομα η αντιμετώπιση και αποδοχή της αίσθησης της αποτυχίας είναι τόσο οδυνηρή ώστε να τους είναι προτιμότερο να αποσυρθούν από τον αγώνα χωρίς καν να προσπαθήσουν να αγωνισθούν.

Στην διαταραγμένη ψυχοσυναισθηματική αξιολόγηση της πραγματικότητάς τους τα άτομα αυτά διαπιστώνουν, δυστυχώς, ότι εφόσον δεν αγωνισθείς μπορεί μεν να μην κερδίσεις αλλά ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ δεν θα φορτωθείς με την ψυχική φθορά που φέρνει η αίσθηση της αποτυχίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις η τάση φυγής του ατόμου από τον στίβο της ζωής, η αίσθηση της ηττοπάθειας και της ευθυνοφοβίας, εκδηλώνεται εναλλακτικά με μια αναιτιολόγητη για τους μη ειδικούς έντονη επιθετικότητα που επιδείχνουν συγκεκριμένα πρόσωπα. Όσο παράδοξο και αν ακούγεται αυτό αποτελεί εμπειρικό δεδομένο στις επιστήμες της συμπεριφοράς και θεωρείται ως περίπτωση επίδειξης των δύο επιφανειών του ίδιου νομίσματος.

Συγκεκριμένα, καθώς προβληματιζόμαστε με τη συμπεριφορά του ίδιου προσώπου το οποίο σε μερικές περιπτώσεις επιδείχνει συμπεριφορά συνεσταλμένου ανθρώπου, υποχωρητικού, που προτιμάει να αποφύγει τις ψυχοσυναισθηματικές εντάσεις παρά να αγωνισθεί, ενώ σε άλλες παρουσιάζεται ιδιαίτερα εκρηκτικό, πρέπει να γνωρίζουμε ότι και τα δύο αυτά σύνδρομα συμπεριφοράς αποκαλύπτουν άτομο που δεν αισθάνεται άνετα με τον εαυτό του, άτομο που διακατέχεται από συμπλέγματα ανασφάλειας και κατωτερότητας που βρίσκεται, εάν θέλετε να το δούμε πιο λυρικά, έρμαιο του άγχους της προσαρμογής στις πολύπλοκες απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής μας σε πολυσύνθετα αστικοβιομηχανικά κοινωνικά πλέγματα.

Πιθανή η ψυχοπαθολογία

Η τάση φυγής, έμφυτο κομμάτι του κλασικού συνδρόμου φυγής ή μάχης (flight or fight syndrome) που υπάρχει σε κάθε άνθρωπο ορίζεται ως ψυχοπαθολογική, ως προβληματική, όταν αποτελεί τον «μοναδικό τρόπο» αντιμετώπισης των απαιτήσεων της καθημερινής ζωής του ατόμου.

Ψυχολογικές και κοινωνιολογικές έρευνες σε χώρες της Ευρώπης και Αμερικής απέδειξαν ότι τα υπερβολικά συνεσταλμένα, αποτραβηγμένα από τις παρέες και τα παιχνίδια παιδιά έχουν ζήσει και έχουν ανατραφεί σε οικογένειες όπου αδέξιοι, ίσως και ανεύθυνοι, γονείς ξεσπούσαν ανελέητα πάνω στα παιδιά τους κάθε φορά που οι ίδιοι αντιμετώπιζαν δυσκολίες στις διαπροσωπικές, συζυγικές ή ευρύτερες ανθρώπινες σχέσεις τους.

Μεγαλώνοντας στο σπίτι με συνεχές το συναίσθημα του φόβου, με τιμωρίες και κυκλοθυμική γονική συμπεριφορά το παιδί κλείνεται στον εαυτό του, «κλείνεται στο καβούκι του» όπως έλεγαν οι παλιοί και εσωτερικεύει την συμπεριφορά της απομόνωσης ως τον ενδεδειγμένο τρόπο επιβίωσής του. Συχνά μάλιστα αυτά είναι τα παιδιά που “το σκάνε” από το σπίτι τους και τα ψάχνουν απεγνωσμένα γονείς, συγγενείς και αστυνομικές αρχές…

Φυσικά στην μετέπειτα ζωή αυτού του παιδιού κάθε έντονη διαπροσωπική σύγκρουση που θα την ακολουθεί και ψυχοσυναισθηματική ένταση θα το οδηγήσει αναπόφευκτα πια στην απομόνωση, στο κλείσιμο στον εαυτό του στην φυγή από την πραγματικότητα…

Πέρα από την επώδυνη αλλά ψυχοπαθολογικά ήπια μορφή φυγής από ανεπιθύμητα πρόσωπα και καταστάσεις υπάρχουν οι πιο έντονες μορφές όπως η δημιουργία της «αγοραφοβίας» (πρόκειται για τις περιπτώσεις όπου το άτομο αποφεύγει δρόμους, πλατείες, κινηματογράφους, λεωφορεία κλπ) ή ακόμη και την καθολική φυγή από την πραγματικότητα που χαρακτηρίζει τα ψυχωτικά άτομα όπως για παράδειγμα η φυγή που κάνει «στον κόσμο του πουθενά» ένα σχιζοφρενικό άτομο ή η φυγή που κάνει από το δικό του κοινωνικό σύστημα ο ναρκομανής, ο αλκοολικός και, η τραγικά αμετάκλητη περίπτωση «φυγής» του αυτόχειρα..

Η φυγή δεν είναι λύση σε καμία περίπτωση.Κανένας ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής δεν θα μας συμβουλεύσει να εξαφανιστούμε από ένα πρόβλημα. Αντιθέτως, μέσα από τη διαδικασία της σκέψης που θα μας οδηγήσει, θα προβληματιστούμε θετικά ώστε να επιλύσουμε το πρόβλημά μας. Κ πάντα μιλάμε για έμπειρο ψυχολόγο που λειτουργεί απαλά στον άνθρωπο κ σκαλίζει με μεγάλη προσοχή την ψυχή του. Η αντιμετώπιση μίας κατάστασης κατάματα, με ευθύτητα λύνει τα θέματα κ τα προσωπικά κ οικογενειακά κ το κόστος είναι πολύ μικρότερο από το να εγκαταλείψουμε με σιωπή την πραγματικότητα. Ο πόνος μεταγενέστερα διογκώνεται κ το άτομο δεν εξελίσσεται πνευματικά κ ψυχολογικά γνωρίζοντας ότι έχει σπείρει μία ανησυχία κ έναν πανικό στην οικογένεια ή στους φίλους του. Θα αναλυθεί με περισσότερη προσοχή σύντομα.

Σκέψη κ δυνατότητές της (Μέρος Β') - Αποτελέσματα (Από Alma Libre)

2011-01-05T20:02:00.004+02:00

Επιλέγουμε ελεύθερα τι σκεπτόμαστε, αλλά το αποτέλεσμα των σκέψεών μας κυβερνάται από τον αμετάβλητο νόμο! Δεν είναι εκπληκτικό να γνωρίζουμε ότι η ζωή μας δεν είναι έρμαιο στα καπρίτσια κάποιου ή οποιασδήποτε μεταβλητής; Η σταθερότητα αυτή είναι η ευκαιρία μας, γιατί αν συνταχθούμε με το νόμο, μπορούμε να εξασφαλίσουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα με απαράμιλλη ακρίβεια.
Ο Νόμος αυτός μετατρέπει το Σύμπαν σε ένα μεγαλοπρεπή παιάνα Αρμονίας. Αν δεν υπήρχε ο νόμος, το Σύμπαν θα ήταν Χάος κ όχι η Πλάση.

Εδώ λοιπόν βρίσκεται το μυστικό της προέλευσης του καλού κ του κακού. Αυτό είναι το καλό κ το κακό που έχει υπάρξει ποτέ ή πρόκειται να υπάρξει.

Η σκέψη έχει ως αποτέλεσμα την πράξη. Αν οι σκέψεις είναι αρμονικές κ εποικοδομητικές, το αποτέλεσμα θα είναι καλό. Αν οι σκέψεις είναι καταστροφικές ή δυσαρμονικές, το αποτέλεσμα θα είναι κακό.

Κατ'επέκταση, υπάρχει μονάχα ένας Νόμος, μια αρχή, μια αιτία, μια Πηγή Δύναμης, ενώ το καλό κ το κακό είναι μόνο λέξεις που χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν το αποτέλεσμα της πράξης μας, ή αλλιώς τη συμμόρφωσή μας ή μη σε αυτόν το νόμο.
Η σημασία αυτού αποτυπώνεται ιδιαίτερα στις ζωές του Έμερσον κ του Καρλάιλ. Ο Έμερσον αγαπούσε το καλό κ η ζωή του υπήρξε μια συμφωνία γαλήνης κ αρμονίας. Ο Καρλάιλ μισούσε το κακό κ η ζωή του ήταν ένα χρονικό συνεχούς αταξίας κ δυσαρμονίας. Έχουμε αγάπη στο καλό, μίσος στο κακό, που ενώ μας φαίνονται αδερφές έννοιες είναι τόσο διαφορετικές.

Βλέπουμε εδώ λοιπόν δύο σπουδαίους άντρες, οι οποίοι επιθυμούσαν το ίδιο ιδεώδες, μόνο που ο ένας χρησιμοποίησε την εποικοδομητική σκέψη κ κατά συνέπεια υπήρξε εναρμονισμένος με το Φυσικό Νόμο, ενώ ο άλλος χρησιμοποίησε καταστροφικές σκέψεις κ συνεπώς επέφερε στον εαυτό του αταξία πάσης φύσεως κ μορφής.

Άρα είναι προφανές ότι δεν θα πρέπει να μισούμε τίποτα - ούτε καν το "κακό" - γιατί το μίσος είναι καταστροφικό κ σύντομα θα διαπιστώσουμε ότι τρέφοντας καταστροφικές σκέψεις σπέρνουμε ανέμους κ θερίζουμε θύελλες. Η ισορροπία έρχεται με την καλή σκέψη, την έκφραση-εκδήλωση της Αγάπης, το διάβασμα ενός βιβλίου, μία συντροφιά κ με υπομονή αντιμετωπίζουμε τις αντιξοότητες, αγαπώντας το καλό, αντιμετωπίζοντας χωρίς μίσος το κακό.

Μέσα στο blog μας, στη στήλη του Βιβλίου αν ανατρέξετε θα βρείτε προτεινόμενο βιβλίο "Η δόνηση της Σκέψης κ ο νόμος της έλξης" του William W. Atkinson. Αξίζει ο κόπος για μία ανάγνωση....

Σκέψη κ δυνατότητές της (Μέρος Α') (Από Alma Libre)

2011-01-05T12:42:00.001+02:00

Η σκέψη ως γνωστόν, είναι μια πνευματική δραστηριότητα κ ως εκ τούτου διαθέτει δημιουργική δύναμη. Αυτό δε σημαινει ότι μερικές σκέψεις είναι δημιουργικές....Σημαίνει ότι όλες οι σκέψεις είναι δημιουργικές. Η ίδια αρχή μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά με αρνητικό τρόπο, μέσω της διαδικασίας της άρνησης.
Το συνειδητό κ το υποσυνείδητο δεν είναι παρά δυο φάσεις δραστηριότητας του ίδιου νου. Η σχέση του υποσυνείδητου με το συνειδητό είναι σε μεγάλο βαθμό ανάλογη με εκείνη που υπάρχει ανάμεσα στον ανεμοδείκτη κ την ατμόσφαιρα.Ακριβώς όπως κ η ελάχιστη πίεση στην ατμόσφαιρα προκαλεί αντίδραση από τη μεριά του ανεμοδείκτη, έτσι κ η πιο μικρή σκέψη στο συνειδητό παράγει στο υποσυνείδητό μας δραστηριότητα ακριβώς ανάλογη με το βάθος του αισθήματος που χαρακτηρίζει τη σκέψη κ την ένταση με την οποία επιδιδόμαστε σ'αυτή.
Κατά συνέπεια, αν αρνούμαστε τις συνθήκες που δεν μας ικανοποιούν, αποσύρουμε τη δημιουργική δύναμη της σκέψης μας από αυτές τις καταστάσεις. Τις κόβουμε από τη ρίζα.ΑΠΟΜΥΖΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ. Απλά τονίζω ότι η φυγή από μία σκέψη ή μία κατάσταση δεν είναι Λύση.Η λύση έρχεται με την αντιμετώπιση των πραγμάτων, ώστε να πάψει η φθορά κ η σκέψη να εξελιχθεί διαφορετικά κ θετικά.
Να θυμάστε ότι ο νόμος της ανάπτυξης κυβερνά απαραιτήτως κάθε υλοποίηση στο αντικειμενικό κ έτσι η άρνηση των καταστάσεων που δεν μας ικανοποιούν δεν θα φέρει άμεσα την αλλαγή. Ένα φυτό θα παραμείνει ορατό αρκετό καιρό αφότου θα έχουμε κόψει τις ρίζες του, αλλά σταδιακά θα εξασθενίσει κ τελικά θα εξαφανιστεί. Έτσι,αποσύροντας τις σκέψεις μας από τις καταστάσεις που δεν μας ικανοποιούν, εξαφανίζουμε τις καταστάσεις αυτές σταδιακά αλλά με βεβαιότητα.Αποσύρω τη σκέψη μου δεν σημαίνει ότι παύει το πρόβλημα.Όλα γίνονται με προσπάθεια κ θέληση.
Θα δείτε ότι αυτή είναι μια εντελώς αντίθετη πορεία από εκείνη που έχουμε την φυσική τάση να υιοθετούμε. Γι'αυτό θα έχει ένα εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα από αυτό που συνήθως επιτυγχάνουμε. Οι περισσότεροι άνθρωποι συγκεντρώνονται με μεγάλη ένταση στις καταστάσεις που δεν τους ικανοποιούν, δίνοντας έτσι στην κατάσταση την ενέργεια κ τη ζωτικότητα που χρειάζεται να για αναπτυχθεί γρήγορα.
Ζήσε = αγάπα, γέλα, κλάψε κλπ Αλυσιδωτοί νόμοι, αλυσιδωτά συναισθήματα, που σημαίνει ότι κανένας κρίκος δεν πρέπει να κόβεται, η ζωή έχει τους δικούς της νόμους κ κανόνες, εμείς απλώς είμαστε εκτελεστικά όργανα, που με την σκέψη κ την καλή μας θέληση της δίνουμε χρώμα κ ποιότητα.

Αμερικάνικος εφιάλτης

2010-12-08T19:03:00.001+02:00

Αναμφισβήτητα πλέον το " Αμερικάνικο Όνειρο" έχει αρχίσει να ξεθωριάζει. Η εικόνα της σημερινής Αμερικής κάθε άλλο παρά αξιοζήλευτη είναι. Το περίφημο Αμερικάνικο Όνειρο κοντεύει πλέον να καταντήσει Αμερικάνιος εφιάλτης.
Τη δεκαετία του 1970 η επιχειρηματική Αμερική άρχισε να κουρελιάζει το σιωπηρό "κοινωνικό συμβόλαιο" που είχε με την εργατική τάξη της χώρας, χάρη στην επίκληση του αυξημένου εξωτερικού ανταγωνισμού από την Ιαπωνία κ την βιομηχανική Ευρώπη. Έτσι οι μισθοί στις ΗΠΑ καθηλώθηκαν κ άρχισαν να αυξάνονται με πολύ χαμηλότερους ρυθμούς σε σχέση με την παραγωγικότητα της εγχώριας οικονομίας. Το βιοτικό επίπεδο του μέσου Αμερικανού εργαζόμενου - που άρχισε πλέον να εργάζεται πιο πολλές ώρες καθημερινά- παρέμεινε κυριολεκτικά σταθερό για τις επόμενες δεκαετίες, αν κ η αγοραστική του δύναμη αυξήθηκε λόγω της μείωσης του κόστους πολλών εισαγόμενων αγαθών. Την ίδια περίοδο, για να καλύψουν τις αυξανόμενες καταναλωτικές τους ανάγκες, τα αμερικανικά νοικοκυριά άρχισαν να δανείζονται όλο κ περισσότερο από τις τράπεζες. Δάνεια από κάρτες, καταναλωτικά κ στεγαστικά, οδήγησαν σταδιακά το μέσο νοικοκυριό στην υπερχρέωση.
Η αύξηση των επιτοκίων κ η τελμάτωση της οικονομικής ανάπτυξης οδήγησαν στη σημερινή χρηματοπιστωτική κρίση με εκατομμύρια Αμερικανούς να αδυνατούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους κ να χρεοκοπούν. Σ'αυτό συνετέλεσαν κ οι υπερβολικά αυξημένες τιμές του πετρελαίου, απόρροια ως ένα βαθμό της απερίσκεπτης αμερικανικής επέμβασης στο Ιράκ-μια στρατιωτική επιχείρηση με φανερό κ κρυφό κόστος γύρω στα τρία τρισεκατομμύρια δολλάρια. Το κόστος του πολέμου στο Ιράκ κ τα υψηλά ελλείμματα των ΗΠΑ, οδήγησαν στην εξασθένηση του αμερικανικού δολλαρίου κ στην ακόμη μεγαλύτερη μείωση της αγοραστικής δύναμης του μέσου Αμερικανού. Όλα αυτά οδήγησαν στη σημερινή οικονομική ύφεση στις ΗΠΑ- που σύντομα εξήχθη στην Ευρώπη κ στον υπόλοιπό κόσμο-κ στη δημιουργία στρατιών νεόπτωχων Αμερικανών, που είδαν το όνειρό τους να μετατρέπεται σε εφιάλτη. Υπολογίζεται πως εν έτει 2008 στις ΗΠΑ σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού (δηλ.περίπου εκατό εκατομμύρια άνθρωποι) είναι κοντά ή κάτω από τα όρια της φτώχειας. Τέτοια ποσοστά φτώχειας είχαν να εμφανιστούν από την εποχή του κραχ του 1929.......
Από αυτή την οπτική η συντριπτική εκλογική νίκη του Μπαράκ Ομπάμα δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας "Vast Left Wing Conspiracy" ή κάποιας άλλης συνωμοσίας, όπως αρέσκονται να κατηγορούν τα "Right-wing Media" των ΗΠΑ, αλλά η φυσιολογική αντίδραση της πλειοψηφίας του δημοκρατικού αμερικανού λαού απέναντι σε μια στενόμυαλη πολιτική που οδήγησε σε μείωση του βιοτικού επιπέδου, σε αύξηση της ανασφάλειας, της απαισιοδοξίας κ της αβεβαιότητας για το μέλλον κ σε κατακρήμνιση της εικόνας της χώρας στα μάτια του υπόλοιπου κόσμου.
Κάποτε η Αμερική ήταν σύμβολο της ελευθερίας, της δημοκρατίας, των ευκαιριών, της αισιοδοξίας κ της ευημερίας. Όλοι ελπίζουν πως με την εκλογή του Ομπάμα η Αμερική θα ξαναγίνει ο χαμένος εαυτός της. Εκτός βέβαια αν προλάβει κάποια "Vast Right Wing Conspiracy" κ κόψει πρόωρα τα φτερά στον "Μαύρο Κέννεντι"....

Νέες προσεγγίσεις κατά σπάνιων τύπων καρκίνου

2010-11-01T08:57:00.002+02:00

Νέα δεδομένα που αφορούν νέες προσεγγίσεις στην έρευνα για τη θεραπεία ασθενών με σπάνιους τύπους καρκίνου, οι οποίοι δεν έχουν καμία ή ελάχιστες θεραπευτικές επιλογές, παρουσιάστηκαν στο 35ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας (ESMO) στο Μιλάνο της Ιταλίας, που πραγματοποιήθηκε στις 8-12 Οκτωβρίου.
«Η ογκολογική έρευνα εστιάζει στη στόχευση μοριακών παραγόντων και μονοπατιών που ενέχονται σε διάφορους τύπους καρκίνου, όπως ο EGFR, ALK και IGF-1R» δήλωσε ο δρ Mace Rothenberg, Senior Vice President of Clinical Development & Medical Affairs της Pfizer Oncology. «Είμαστε προσηλωμένοι σε αυτήν την προσέγγιση για την αναζήτηση θεραπειών για γνωστούς, δυσίατους και σπάνιους τύπους καρκίνου, οι οποίοι έχουν περιορισμένες έως καθόλου θεραπευτικές επιλογές και εκεί όπου μπορούμε να επηρεάσουμε σημαντικά τη ζωή συγκεκριμένων ομάδων ασθενών».

Στο συνέδριο της ESMO παρουσιάστηκαν δεδομένα σχετικά με βασικές ουσίες από το χαρτοφυλάκιό της, τα οποία περιλαμβάνουν:

Μία μελέτη Φάσης 1/2 για την αξιολόγηση του crizotinib σε ασθενείς με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο του Πνεύμονα (ΜΜΚΠ) που είναι φορείς μιας μετάλλαξης στο γονίδιο ALK . Η μετάλλαξη του γονιδίου ALK θεωρείται ένας σημαντικός παράγοντας καρκινογένεσης σε μια υποομάδα ασθενών με ΜΜΚΠ. Σε παγκόσμια κλίμακα, εκτιμάται ότι περίπου 45.000 νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με ΜΜΚΠ κάθε χρόνο είναι θετικοί ως προς τη μετάλλαξη του ALK.

Το crizotinib, ένας από του στόματος χορηγούμενος αναστολέας του ALK, ο πρώτος παράγοντας που αναπτύσσεται σε αυτή την κατηγορία παγκοσμίως, ήδη βρίσκεται σε στάδιο ανάπτυξης μελετών Φάσης 3.

Παράλληλα η Pfizer συνεργάζεται με κορυφαία εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα των διαγνωστικών με σκοπό την ανάπτυξη μιας διαγνωστικής εξέτασης για την ανίχνευση της παρουσίας μεταλλάξεων στο γονίδιο ALK σε ασθενείς με ΜΜΚΠ.

Επίσης, στο συνέδριο ανακοινώθηκαν δεδομένα του PF-00299804 ενός ερευνητικού, από του στόματος χορηγούμενου pan-HER αναστολέα. Τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν αφορούσαν μια παγκόσμια, τυχαιοποιημένη μελέτη Φάσης 2 για την αξιολόγηση της αντινεοπλασματικής δράσης και της ασφάλειας του PF-00299804 συγκριτικά με το erlotinib σε ασθενείς με ΜΜΚΠ. Η μελέτη αυτή έδειξε υπεροχή του ερευνητικού σκέλους σε σύγκριση με την καθιερωμένη θεραπεία ενώ το PF-00299804 βρίσκεται επί του παρόντος υπό αξιολόγηση σε μελέτη Φάσης 3.

Καρκίνος του μαστού
Σχετικά με την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού πραγματοποιήθηκε συνέντευξη Τύπου από τους καθηγητές Robert Coleman, Alison Jones, Ογκολογικό Τμήμα, Royal Free Hospital του Λονδίνου, Matti Aapro, και Nadia Harbeck με θέμα την ενδοκρινική θεραπεία (ΕΤ) σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού.

Σύμφωνα με τα ερευνητικά αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν, η ενδοκρινική θεραπεία, και ειδικά με αναστολείς της αρωματάσης, όπως η εξεμεστάνη, είναι μια χρήσιμη και καλά ανεκτή θεραπευτική επιλογή για γυναίκες με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, ειδικά εκείνες που περνούν από περιεμμηνοπαυσιακή σε μετεμμηνοπαυσιακή κατάσταση κατά τη διάρκεια της θεραπείας καθώς και για τις πιο ηλικιωμένες ασθενείς.

Το αλκοόλ είναι πιο βλαβερό από την ηρωίνη

2010-11-01T08:41:00.002+02:00

Το αλκοόλ είναι πιο βλαβερό από την ηρωίνη ή το κρακ σύμφωνα με έρευνα βρετανών επιστημόνων που δημοσιεύεται σήμερα στη βρετανική ιατρική επιθεώρηση The Lancet.
Η έρευνα που διεξήχθη υπό τον καθηγητή Ντέιβιντ Νατ για λογαριασμό της Ανεξάρτητης Επιστημονικής Επιτροπής για τα Ναρκωτικά (ISCD), εκτιμά πως "τα υπάρχοντα συστήματα ταξινόμησης των ναρκωτικών έχουν ελάχιστη σχέση με το πόσο βλαβερά είναι στην πραγματικότητα".

Οι ειδικοί της επιτροπής έχουν εκπονήσει ένα δικό τους σύστημα αξιολόγησης των ουσιών και εξετάζουν το πόσο βλαβερά είναι τα ναρκωτικά για τον χρήστη, αλλά και το πόσο είναι το κόστος της χρήσης τους για το σύστημα υγείας ή το σωφρονιστικό σύστημα.

Η ηρωίνη, το κρακ και η μεθαμφεταμίνη είναι τα πλέον επικίνδυνα ναρκωτικά, όμως αν κανείς υπολογίσει τις επιπτώσεις για την κοινωνία, το αλκοόλ είναι πολύ πιο επικίνδυνο, σύμφωνα με την έρευνα.

Σε μια κλίμακα επικινδυνότητας από το 0 ως το 100, το αλκοόλ "βαθμολογείται" με 72, η ηρωίνη με 55 και το κρακ με 54.

Στην συγκριτική έρευνα αξιολογήθηκαν 20 είδη ναρκωτικών σε σχέση με τις επιπτώσεις τους τόσο στους ανθρώπους, όσο και στο σύνολο της κοινωνίας.

Συγκεκριμένα όπως μεταδίδει το BBC επικαλούμενο την έρευνα, το αλκοόλ είναι τρεις φορές πιο βλαβερό σε σχέση με τον καπνό και την κοκαΐνη, ενώ οι βλαβερές συνέπειες του ναρκωτικού έκσταση αναλογούν μόνο στο ένα όγδοο συγκριτικά με τις βλαβερές συνέπειες του αλκοόλ.

Η χαρά των φαρμακευτικών εταιρειών με τα Trendy Φάρμακα...

2010-10-25T12:49:00.004+03:00

Η εμπορική προώθηση των φαρμάκων είναι πιο δαπανηρή για τις φαρμακοβιομηχανίες απ'ό,τι η έρευνα για την παρασκευή τους ή η έρευνα για την ανακάλυψη νέων ουσιών! Σε αυτό τουλάχιστον, κατέληξε μια στατιστική μελέτη του 2008, που διενεργήθηκε από τους ερευνητές του πανεπιστημίου Γιορκ Marc Gagnon και Joel Lexchin. Η μελέτη φανερώνει ότι οι εταιρείες προορίζουν το 24,4 % του κεφαλαίου τους για την προώθηση σκευασμάτων κ μόνο το 13,4% για έρευνα κ ανάπτυξη νέων ουσιών. Τα περισσότερα από αυτά τα χρήματα δίνονται σε διαφημίσεις φαρμάκων που απευθύνονται σε Lifestyle ασθένειες κ τα οποία συνήθως είναι απομιμήσεις παλαιοτέρων φαρμακευτικών ουσιών, των οποίων έχει λήξει η πατέντα.

Η παραπάνω τακτική έχει παγιωθεί γιατί τα φάρμακα-απομιμήσεις φέρνουν ευκολότερα κέρφη. Όπως σημειώνει κ ο John Santa, δ/ντής στο Πανεπιστήμιο Υγεία κ Επιστημών του Όρεγκον: "Η γνήσια ανακάλυψη φαρμάκων είναι πιο παρακινδυνευμένη επιχείρηση απ'ό,τι μια γεώτρηση για πετρέλαιο".

Η απευθείας διαφήμιση φαρμάκων σε έντυπο κ ραδιοτηλεοπτικό Τύπο επιτρέπεται μόνο στη Ν. Ζηλανδία κ στις ΗΠΑ. Το 1997, το Τμήμα Διοίκησης του Οργανισμού Τροφίμων κ Φαρμάκων FDA έδωσε το πράσινο φως στις εταιρείες, προχωρώντας μάλιστα κ σε άρση των περιορισμών σχετικά με την προβολή των παρενεργειών του διαφημιζόμενου προιόντος. Τα περισσότερα σκευάσματα που προωθούνται δε σώζουν αλλά βελτιώνουν ζωές. Πρόκεται βεβαια για τα φάρμακα που συνδέονται με τις lifestyle ασθένειες, τα οποία οι εταιρείες προτιμούν να διαφημίσουν γιατί του αποφέρουν τα μεγαλύτερα κέρδη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μεγάλη φαρμακευτική εταιρεία που, αν κ έχει στο ενεργητικό της πατέντες για σωτήρια φάρμακα κατά της λευχαιμίας, εντούτοις προτίμησε να διαφημίσει ένα χάπι για τους μύκητες των ποδιών! Μέσω γιγαντιαίων αφισών, όπου πρωταγωνιστούσε ένα καρτούν-μύκητας, κ μιας συντονισμένης διαφημιστικής καμπάνιας αξίας 236 εκατομ.δολλαρίων, η εταιρεία έπεισε την Αμερική να δοκιμάσει το χάπι, το οποίο κέρδισε την 4η θέση σε πωλήσεις ανάμεσα στα προιόντα της.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενεργήθηκε το 2005 στην Αμερική από την εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα Kaiser Family Foundation, το 23 % των ερωτηθέντων που παρακολούθησαν μια διαφήμιση φαρμάκου ρώτησαν το γιατρό τους γι'αυτό το φάρμακο. Στο 75 % αυτών συνταγογραφήθηκε το συγκεκριμένο σκεύασμα.

Διάσημοι στο κόλπο

Ο Barry Greenberg αναζητά σταρ. Δεν τον νοιάζει η επαγγελματική τους ταυτότητα. Αρκεί να χαίρουν παγκόσμιας αναγνώρισης κ να δεχτούν να εκθέσουν στη δημοσιότητα ένα συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας, κατά προτίμηση lifestyle χαρακτήρα, που ενδεχομένω αντιμετωπίζουν ή όχι, έναντι αδρής αμοιβής που φτάνει ως και 100.000 δολλάρια τη μέρα. Τόσα προβλέπει για τις υπηρεσίες τους η εταιρεία Celebrity Connections, στις οποίες εργάζεται ο Greenberg.

Όταν οι φαρμακευτικές ετιαρείες θέλουν να προωθήσουν μια νέα ασθένεια κ τη φαρμακευτική αγωγή της, ατζέντες τους εξασφαλίζουν συνεργασία με ονόματα της showbiz, πρόθυμα να εκτεθούν σε διάφορες ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές κ έντυπα ως πάσχοντες από τη συγκεκριμένη ασθένεια κ να ενημερώσουν τον κόσμο για τα φάρμακα που τους βοήθησαν να την ξεπεράσουν.

Χιλιάδες ονόματα παρελαύνουν στις λίστες αυτών των εταιρειών, ανάμεσα στους οποίους συναντώνται πρωτοκλασάτοι αστέρες,όπως ο Τζορτζ Κλούνει, ο Ρίτσαρντ Γκιρ κ η Έμιλι Γουάτσον. "Πρόκειται για έναν εξαιρετικά επιδέξιο τρόπο εμπορικής προώθησης, ειδικά σε χώρες όπου η απευθείας διαφήμιση φαρμάκων στους καταναλωτές απαγορεύεται. Λειτουργεί, ακόμη κ αν το προιόν δεν ονομάζεται", σημειώνει ο Greenberg σε άρθρο των Times. Η παραπάνω τακτική έχει καθιερωθεί στην Αμερική, αλλά η επιρροή της επεκτείνεται σε όλο τον κόσμο μέσω της δορυφορικής τηλεόρασης κ της επαναπροβολής διαφόρων εκπομπών παγκοσμίως.

Οι εκπομπές της Όπρα Γουίνφρει, που πολύ συχνά φιλοξενούν πληρωμένους από τις φαρμακοβιομηχανίες σταρς, αποδεικνύουν ότι άνθρωποι σαν τον Greenberg είναι πολύτιμοι για το φαρμακευτικό λόμπι κ την παγκόσμια κυριαρχία των σύγχρονων συνδρόμων που θέλει να προωθήσει.

Ροκ & εθνική ασφάλεια! Ντροπή των Αμερικανών! Αίσχος τους!!!

2010-10-18T19:13:00.003+03:00

Για να είναι αποτελεσματικότερο το χτύπημα της CIA στην πολιτικοποιημένη αμερικανική νεολαία της δεκαετίας του 1960, θα έπρεπε να εξουδετερωθούν οι αστέρες του Ροκ, που ενέπνεαν τους νέους και έπαιρναν δημοσίως θέση κατά του Συστήματος. Έτσι, οι διάσημοι μουσικοί της Ροκ βρέθηκαν εξ αρχής στο στόχαστρο των μυστικών υπηρεσιών.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980 το FBI είχε υπό την κατοχή του ένα πλήθος απόρρητων φακέλλων, που αφορούσαν στην παρακολούθηση αστέρων της Ροκ μουσικ,ής. Ανάμεσά τους υπήρχαν 663 έγγραφα, που αναφέρονταν στον Βασιλιά της Ροκ Έλβις Πρίσλει, 89 στον τραγουδιστή των Doors Τζιμ Μόρισον & 7 για τον οργασμικό κιθαρίστα Τζίμι Χέντριξ. Ο φάκελος του FBI για τον Έλβις άνοιξε από την αρχή ακόμη της καριέρας του, όταν οι συντηρητικοί πολιτικοί πίεσαν τον Έντγκαρ Χούβερ να "κάνει κάτι" για να σώσουν τους Αμερικανούς εφήβους από τον "κατήφορο" του Ροκ. Μάλιστα ένας πρώην πράκτορας είχε γράψει στην υπηρεσία του πως ο Έλβις χρησιμοποιούσε πρόστυχα το μικρόφωνό του δειγείροντας το σεξουαλικό πάθος στους εφήβους! Και κατέληγε στην επιστολή του στο συμπέρασμα πως ο Έλβις ήταν " ξεκάθαρα ένας κίνδυνος για την ασφάλεια των Η.Π.Α."! Την προσοχή του Χούβερ δεν προσέλκυσαν τότε μόνο τα 40 είδωλα της Ποκ & της Ροκ μουσικής στις ΗΠΑ, αλλά & καταξιωμένοι δημιουργοί όπως ο συνθέτης Λέοναρντ Μπερνσταιν, που χαρακτηρίζονταν ύποπτος για φιλοκομμουνιστικές τάσεις.

Ωστόσο η παρακολούθηση δεν ήταν από μόνη της αρκετή. Για να εξουδετερώσουν την απειλή οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ φαίνεται πως δεν αντιστάθηκαν στον πειρασμό να φτάσουν στα άκρα, οργανώνοντας συνωμοτικά τη δολοφονία πολλών διασήμων τραγουδιστών της Ροκ. Δεκάδες θάνατοι αστέρων του Ροκ παρουσιάζουν ανατριχιαστικές ομοιότητες. Θάνατοι από ναρκωτικά, από υπερβολική δόση ηρωίνης, από αλκοόλ, από "ατυχήματα", ψυχώσεις ή δολοφονίες.

Τυχαία όλα???? Δεν νομίζω!!! ;)

HAARP!!!

2010-10-18T12:38:00.003+03:00

Τα μυστικά υπερόπλα είχαν πάντοτε την τιμητική τους θέση μέσα στο σύμπαν των θεωριών συνομωσίας. Από την περιβόητη "ακτίνα θανάτου" του Τέσλα μέχρι την ματαμοντέρνα ηλεκτρομαγνητική βόμβα, τα υπερόπλα ασκούσαν πάντα μια μακάβρια γοητεία, πυροδοτώντας μια σειρά από θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τις καταστροφικές εφαρμογές τους. Στην εποχή μας το απόλυτο υπερόπλο ονομάζεται HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program) και έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών συνωμοσιολόγων.

Η κοινή γνώμη έστρεψε για πρώτη φορά την προσοχή της στα αρχικά HAARP το 1995, όταν ο επιστημονικός ερευνητής Δρ. Νικ Μπεγκις και η δημοσιογράφος Τζιν Μάνιν δημοσίευσαν το βιβλίο Angels don't play This HAARP: Advances in Tesla Technology. Το βιβλίο αυτό αποτελούσε και μια ανοικτή καταγγελία για τον "υψηλής συχνότητας βανδαλισμό του ουρανού" που ετοιμαζόταν να εξαπολυθεί από την Αλάσκα, κάνοντας λόγο ακόμα και για ένα σύγχρονο "Κουτί της Πανδώρας", που αν άνοιγε θα έφερνε νέα δεινά στην ανθρωπότητα. Το HAARP, που είναι ένα υπαρκτός επιστημονικό πρόγραμμα με πολυάριθμες στρατιωτικές εφαρμογές, συνδέεται από τους συνωμοσιολόγους με πειράματα κλιματολογικού ελέγχου, σεισμικού πολέμου, ελέγχου της ανθρώπινης συμπεριφοράς (Mind Control) ακόμα και με παρακολούθηση των UFO's. Μια πρόσφατη θεωρία συνωμοσία θέλει το HAARP ως ένα ύστατο μέσο αποτροπής της επερχόμενης κλιματολογικής υπερθέρμανσης, που θα είναι πολύ χειρότερη από αυτή που μας έχουν προειδοποιήσει οι επιστήμονες. Δικαιολογημένα λοιπόν το HAARP χαρακτηρίζεται ως το "απόλυτο όπλο της συνωμοσίας".

Παιχνιδάκια εις βάρος λαών, φυλών, Ανθρώπων.Μετά την Μπούτο....τι;

2010-10-10T19:29:00.006+03:00

΄Οταν έπεφταν οι δίδυμοι πύργοι στη Ν. Υόρκη, εκείνοι που χαράσσουν την αμερικανική πολιτική είναι βέβαιο πως δεν έπαιζαν stratego. Γιατί ο εχθρός που χρειάζεται για μια παρτίδα stratego είχε προεπιλεγεί αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης: ήταν οι φανατικοί ισλαμιστές, οι φονταμενταλιστές, η Αλ Κάιντα, όπως θέλετε ονομάστε τους. Απλώς, με την τραγωδία στους δίδυμους πύργους άνοιξε ο δρόμος για την υλοποίηση των σχεδίων που είχαν καταστρώσει κάποιοι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ώστε να τεθεί υπό έλεγχο η Κεντρική Ασία κ η ευρύτερη περιοχή: όπου ως ευρύτερη περιοχή λογίζεται το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, ο αναπτυσσόμενος γίγαντας που ακούει στο όνομα Κίνα κ η Ινδία.

Ο εύκολος στόχος, τότε, ήταν η Αλ Κάιντα (ό,τι κ αν σημαίνει αυτή η οργάνωση) κ οι Ταλιμπάν. Στο Αφγανιστάν έγινε απλά μια αρχή. Οι επόμενες κινήσεις του στρατηγικού σχεδίου ήταν λίγο πολύ αναμενόμενες. Όμως υπάρχει ένα θέμα: οι Αμερικανοί παίζουν εδώ κ δεκαετίες παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα στην Κεντρική Ασία. Αλλά δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι οι αντίπαλοί τους έχουν τον τρόπο να βλέπουν πώς σημαδεύουν τα χαρτιά στην Ουάσιγκτον.

Στο Αφγανιστάν εισέβαλαν με χαρακτηριστική ευκολία, εγκαθιδρύοντας μια κυβέρνηση που σήμερα δεν ελέγχει ούτε την έδρα της.

Στο Πακιστάν είχαν τον δικό τους άνθρωπο να ελέγχει το πυρηνικό οπλοστάσιο- τον στρατηγό Μουσάραφ. Κ όταν διαπίστωσαν ότι ο στρατηγόρς ισορροπούσε σε ένα λεπτο σχοινί, άρα κ το κλειδί του πυρηνικού οπλοστασίου ήταν σε επισφαλή χέρια, έστειλαν την Μπεναζίρ Μπούτο για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο.

Σκεφτείτε ότι ίσως ο Μπιν Λάντεν κ ο Ζαουάχρι έδιναν τα χέρια κ έλεγαν: όλα είναι τόσο μα τόσο εύκολα!

Η δήλωση ανήκει στον Μάικλ Σκίουερ, πρώην στέλεχος της CIA, που συμμετείχε στον σχεδιασμό των επιχειρήσεων για τον εντοπισμό του Οσάμα μπιν Λάντεν. Έγινε μετά τη δολοφονία της Μπεναζίρ Μπούτο. Όταν στην Ουάσιγκτον επικρατούσε κατήφεια κ προβληματισμός, αφού η εκλεκτή του Λευκού Οίκου για την εξισορρόπηση των πραγμάτων στο Πακιστάν είχε το τέλος που - σε κάποιον βαθμό - φοβόταν κ η ίδια.

Ο Σκίουερ προφανώς θεωρεί ότι η δολοφονία της Μπούτο, που ήταν βέβαιο πως θα γινόταν πρωθυπουργός του Πακιστάν, φέρει την υπογραφή της Αλ Κάιντα.

Όμως ο Οσάμα, στο ..... επετειακό μήνυμα με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τον απαγχονισμό του Χουσείν, εστίασε την προσοχή του στα γεγονότα στο Ιράκ κ στα Παλαιστινιακά εδάφη. Γιατί απλώς το Πακιστάν (ή τουλάχιστον τμήμα της χώρα), είναι κοινό μυστικό ότι λειτουργεί ως "ζώνη ασφαλείας" για τον ίδιο κ την Αλ Κάιντα.

Το θέμα μετά τη δολοφονία της Μπεναζίρ Μπούτο δεν είναι τι θα γίνει στο Πακιστάν. Παρ'όλο που η πολιτική σταθερότητα στη μοναδική μουσουλμανική χώρα που διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο είναι απαραίτητη προυπόθεση για να ευοδωθούν τα αμερικανικά σχέδια για τον εκδημοκρατισμό του αραβικού κόσμου.

Εκείνο που πρέπει να δούμε είναι γιατί κ αυτή η αμερικανική προσπάθεια "εξαγωγής" δημοκρατίας εξέπνευσε συγχρόνωνς με την τελευταία πνοή της Μπούτο.

Δικαιοσύνη κ τηλεόραση

2010-10-08T14:17:00.002+03:00

Ασφαλώς ούτε η κυβέρνηση ούτε κ τα άλλα κόμματα έχουν, κ δεν πρέπει να έχουν οποιαδήποτε ανάμιξη στις σχετικές αποφάσεις της δικαιοσύνης. Παίζουν όμως, καθοριστικό ρόλο οι εκπομπές, τα τηλεοπτικά "παράθυρα" κ ιδίως η εμφάνιση του ανθρώπου που κατηγορείται, στοιχεία που φτάνουν κ περισσεύουν για το διασυρμό, πριν δικαστεί κ πολύ περισσότερο πριν καταδικαστεί. Αυτά τα φαινόμενα μπορεί να ικανοποιούν πρόσκαιρα το αδηφάγο, άπληστο κ ακόρεστο τηλεοπτικό κοινό κ να εξάπτουν το λαικό αίσθημα, αλλά βλέπουν ανεπανόρθωτα τη Δικαιοσύνη κ καταρρακώνουν δικαιώματα, προσωπικότητες κ υπολήψεις.

Πριν από αρκετό καιρό κυκλοφόρησαν στα πίσω ράφια κάποιων βίντεο κλαμπ της Αθήνας μερικές πολύ "καυτές" κασέτες. Όμως κάποιοι πελάτες κόντεψαν να πάθουν εγκεφαλικό όταν είδαν τον εαυτό τους στο ρόλο του πρωταγωνιστή! Και μάλιστα σε ερωτικά ντουέτα με νεαρές ελληνίδες, τις οποίες είχαν συναντήσει σε συγκεκριμένο διαμέρισμα που λειτουργούσε ως κρυφός οίκος ανοχής στο Κολωνάκι!

Το θέμα δεν άργησε να πάρει διαστάσεις κ κάποιοι σταθμοί άρχισαν τις..... αναλύσεις κ τα εκτενή ρεπορτάζ. Η επιχείρηση που οργανώθηκε από την Αστυνομία δεν άφησε περιθώρια στους ενοίκους του "ροζ" διαμερίσματος. Οι άντες της Ασφάλειας ανακάλυψαν ότι λειτουργούσαν ακόμη κ ταυτόχρονα αν χρειαζόταν-9 βίντεο, που έγραφαν κασέτες το φυσικό σεξ.

Η εγγραφή γινόταν με κρυφές μικροκάμερες, τοποθετημένες στις κεραίες των τηλεοράσεων που υπήρχαν σε κάθε δωμάτιο. Το "προιόν" ήταν έτοιμο, καθώς οι πρώτες δέκα βιντεοκασέτες..... με τα κατορθώματα των ανυποψίαστων πελατών ήταν έτοιμες!

Όσο, λοιπόν, δημοσιοποιήθηκε η υπόθεση του Κολωνακίου, τόσο "στα ψιλά" πέρασε η είδηση που αφορούσε στον εκβιασμό ενός γνωστού Αθηναίου επιχειρηματία που του είχαν κλέψει το αμάξι κ ζητούσαν 3.000 ευρώ για να του το επιστρέψουν. Πώς όμως έφτασε να ζητά τη βοήθεια της Ασφάλειας;

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας γνώρισε μια γυναίκα 31 χρονών, που με την πρώτη ματιά άφηνε υποσχέσεις για πολλά...... Δεν άργησαν να βρεθούν σε δωμάτιο ξενοδοχείου της περιοχής. Πέρασαν μαζί 2 φλογερές ώρες, όμως όταν έφτασε η στιγμή να φύγουν, εκείνος δεν έβρισκε πουθενά τα κλειδιά του αμαξιού. Χαιρέτησε τη γυναίκα κ έφυγε με ταξί, ελπίζοντας στο 2ο σετ κλειδιών που είχε στο σπίτι.

Το επόμενο πρωί το αμάξι είχε κάνει φτερά. Δεν είχε άλλη λύση. Πήγε στην Ασφάλεια κ τότε αποκαλύφθηκαν όλα.Τη στιγμή που πήγε να κάνει ντους, η ερωτική του παρτενέρ βρήκε την ευκαιρία κ έβαλε χέρι στο παντελόνι του. Πήρε μέρος των χρημάτων κ τα κλειδιά του κάμπριο. Ο άνθρωπος που τον εκβίαζε ζητώντας λύτρα για την επιστροφή του ήταν φίλος της!

Διαφήμιση φαρμάκων

2010-10-08T13:49:00.003+03:00

Η Ευρώπη απαγορεύει την απευθείας διαφήμιση φαρμακευτικών ουσιών. Ωστόσο, οι συνεχείς πιέσεις που δέχεται τα τελευταία χρόνια για αλλαγή της νομοθεσίας είναι πιθανό να οδηγήσουν σύντομα σε παρόμοια-με την Αμερική-κατάσταση. Ο προσανατολισμός προς αυτή την κατεύθυνση διαπιστώνεται στην Ευρώπη με τη ραγδαία ανάπτυξη της κινητής διαφήμισης φαρμάκων σε μέσα μαζικής μεταφοράς. Στην Ελλάδα, Νο.1 τόπος παρουσίασής τους είναι το μετρό, μέσο που χρησιμοποιούν καθημερινά εκατομμύρια πολίτες.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του συνδέσμου κινητών μέσων διαφήμισης AMAC, η μέθοδος αυτή αποφέρει μεγάλη αναγνωρισιμότητα κ συμβάλλει στην αποτελεσματική προώθηση ενός προιόντος. Έπειτα από ανάλυση των δεδομένων πλασματικής καμπάνιας που διεξήχθη στην Αγγλία, διαπιστώθηκε ότι το 32% των ερωτηθέντων είχε παρατηρήσει τη διαφήμιση κ θυμόταν με ακρίβεια τα μηνύματα κ τις πληροφορίες της.

Η εξήγηση είναι απλή: σε αντίθεση με τις διαφημίσεις στην τηλεόραση, που αντιμετωπίζονται πλέον με εχθρότητα από τον θεατή, οι διαφημίσεις σε ένα μέσο μεταφοράς αποτελούν πόλο έλξης της προσοχής, καθώς ο επιβάτης αναζητά έναν τρόπο να απασχολήσει το μυαλό του για όσο χρόνο θα διαρκέσει η μετακίνησή του. Αυτό, βέβαια, μας κάνει να αναρωτηθούμε αν η απαγόρευση της απευθείας διαφήμισης φαρμάκων ισχύει πραγματική στην Ευρώπη......

Επιθυμία μείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού???

2010-10-01T18:58:00.007+03:00

Το AIDS είναι η πανούκλα της εποχής μας. Έχει στερήσει τη ζωή πάνω από 50 εκατομ. ανθρώπους & μέχρι το 2050 υπολογίζεται πως θα μολύνει άλλα 300 εκατομ. ανθρώπους. Προς το παρόν δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, αν και έχουν ανακαλυφθεί φάρμακα που καθιστούν την ασθένεια χρόνια και λιγότερο θανατηφόρα. Είναι το AIDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome), μια ασθένεια που οφείλεται στον ρετροιό ιό HIV (Human Immunodeficiency Virus), και από τη στιγμή της επίσημης εμφάνισής της (1981) έχει αλλάξει άρδην τη ζωή και σεξουαλική μας συμπεριφορά. Επόμενο λοιπόν η εμφάνιση της μυστηριώδους επιδημίας του AIDS να δημιουργήσει μια ολόκληρη συνωμοσιολογία σχετικά με την προέλευση του ιού HIV, που τροφοδότησε μια μαζική παράνοια. Η επίσημη ιατρική θεωρία για έναν ρετροιό που πέρασε από τους πράσινους πιθήκους της Αφρικής στον άνθρωπο, δεν έπεισε τους πάντες. Ορισμένοι συνωμοσιολόγοι μίλησαν για "απόλυτο βιολογικό όπλο", άλλοι πάλι για "σκοτεινούς κύκλους" που θέλουν να εξαλείψουν τους φτωχούς, τους μαύρους και τους ομοφυλόφιλους, ενώ κάποιοι άλλοι, πιο ψύχραιμοι, έκαναν λόγο για κατά λάθος διαφυγή του ιού από εργαστήρια βιολογικού πολέμου. Κάποιοι υποστήριξαν πως το AIDS στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, και ότι κάτω από αυτή την ονομασία έχουν συγκεντρωθεί όλες οι ασθένειες που προυπήρχαν και προσέβαλαν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Άλλοι πάλι, όπως ο δρ. Peter Duesberg, υποστήριξαν πως το AIDS δεν οφείλεται στον ιό HIV αλλά σε άλλους παράγοντες (π.χ. ναρκωτικές ουσίες, χημικά κλπ). Τέλος κάποιοι ακραίοι φρόντισαν να φορτώσουν την προέλευση του AIDS στους Εβραίους και στους κομμουνιστές, ενώ μερικοί φονταμενταλιστές διακήρυξαν πως πρόκειται για μια "θεία τιμωρία", που κατέπεσε πάνω σε μια εκφυλισμένη και ανήθικη ανθρωπότητα!

Μια θεωρία συνωμοσίας για το AIDS θέλει τον HIV να κατάγεται από τα εμβόλια κατά της πολυομυελίτιδας, που μολύνθηκαν από ιούς πιθήκων και διοχετεύτηκαν στους Αφρικανούς στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Ο ερευνητής του AIDS δρ. Άλαν Κάντγουελ, συγγραφέας των βιβλίων AIDS & THE DOCTORS OF DEATH (1986) και Queer Blood (1993), υποστήριξε πως ο ιός HIV είχε αρχικά "εισαχθεί" στους ομοφυλόφιλους κατά τη διάρκεια πειραματικών εμβολιασμών κατά της ηπατίτιδας Β, που έλαβαν χώρα μαζικά στο Λος Άντζελες, στο Σαν Φραντσίσκο και στη Ν. Υόρκη από το 1978 ως το 1981. Ο Γουίλιαμ Κ. Ντάγκλας, ένας ακροδεξιός Αμερικανός συγγραφέας, υποστηρίζει πως η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ήταν αυτή που έδωσε εντολή να "ανακαλυφθεί" ο ιός του AIDS! Στο ίδιο μήκος κύματος με τους ακροδεξιούς Αμερικανούς κινούνται και οι λεγόμενοι αφυπνισμένοι ή αναγεννημένοι Χριστιανοί των ΗΠΑ, που έχουν προτείνει την εξής θεωρία συνωμοσίας: εδώ και δύο αιώνες, οι Μασόνοι, που είναι όλοι τους ομοφυλόφιλοι (!), κυβερνούν μυστικά τη χώρα και την κατευθύνουν εκεί που επιθυμούς. Έπειτα όμως από 200 χρόνια "ομοφυλοφιλο-μασονικής διακυβέρνησης" (Gay-Freemasonic Government) ο Θεός έστειλε..... το AIDS για να τιμωρηθούν οι αμαρτωλοί!

Υπάρχουν ήδη δεκάδες θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με το AIDS και θα εμφανιστούν και άλλες μέχρι που η "πανούκλα" της εποχής μας θα σταματήσει τον ξέφρενο καλπασμό της.

Αρχείο ExcL

"Κόκκινο Φεγγάρι"

2010-09-27T20:24:00.002+03:00

Ένα πράγμα που άγχωνε ιδιαίτερα τους Αμερικανούς στα τέλη της 10ετίας του 1950 ήταν η εκπληκτική πρόοδος των Σοβιετικών στην πυραυλική τεχνολογία κ στην κατάκτηση του διαστήματος. Στις 4 Οκτωβρίου του 1957, με την εκτόξευση του σοβιετικού δορυφόρου Σπούτνικ, η Μόσχα βρέθηκε αναπάντεχα στην πρωτοπορία της κατάκτησης του διαστήματος, κάνοντας τους φοβικούς Αμερικανούς να μιλούν για "πυραυλικό χάσμα" (missile gap). Στις 12 Απριλίου του 1961 ο Ρώσος ταγματάρχης Γιούρι Γκαγκάριν, με το διαστημόπλοιο Vostok (Ανατολή), γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που βγαίνει στο διάστημα κ κάνει μια πλήρη περιφορά γύρω από τη Γη. Ο Γκαγκάριν είναι ο πρώτος ήρωας της εποποιίας του διαστήματος κ το όνομά του γίνεται θρύλος. Στις ΗΠΑ όμως η μεγάλη επιτυχία του Γκαγκάριν άφησε συναισθήματα πικρίας κ απογοήτευσης, όπως φαίνεται κ από τα λόγια ενός Αμερικανού γερουσιαστή: "Όλοι θυμούνται τον Λίνμπεργκ, αλλά ποιος θυμάται τον δεύτερο άνθρωπο που πέταξε πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό;"

Για να καλύψουν την καθυστέρηση στην εξερεύνηση του διαστήματος, οι Αμερικανοί ρίχτηκαν σε έναν πολυδάπανο αγώνα δρόμου (κόστισε πάνω από 100 δισ. δολλάρια της 10ετίας του 1960) για την κατάκτηση της Σελήνης, που πυροδοτήθηκε κ από τη σαφή εντολή που έδωσε το 1961 ο προεδρος Τζ. Φ. Κέννεντι: "Το έθνος μας πρέπει να συσπειρωθεί στην επίτευξη αυτού του σκοπού. Πριν τελειώσει αυτή η δεκαετία ο άνθρωπος θα προσεδαφιστεί στο φεγγάρι κ θα επιστρέψει ασφαλής στη Γη..."

Η ιδέα κ μόνο ότι μια μέρα θα ξυπνούσε υπό τη σκιά ενός "κομμουνιστικού φεγγαριού", πανικόβαλλε το μέσο Αμερικανό κ γι'αυτό το σχέδιο της κατάκτησης της Σελήνης είχε μεγάλη υποστήριξη από την κοινή γνώμη των ΗΠΑ. Τελικά ο πολυπόθητος στόχος επιτεύχθηκε, χάρη στην επιτυχία του προγράμματος Απόλλων, κ η Αμερικανική σημαία τοποθετήθηκε στη σεληνιακή Θάλασσα της Γαλήνης στις 20 Ιουλίου του 1969. Για τους Αμερικανούς ήταν πάνω απ'όλα μια επίδειξη δύναμης κ γοήτρου, αναπτέρωσε την αυτοπεποίθησή τους. Κανονικά οι Σοβιετικοί θα έπρεπε να απαντήσουν στην πρόκληση της αμερικανικής κατάκτησης της Σελήνης, με ένα ακόμη μεγαλύτερο εγχείρημα: με την κατάκτηση του "Κόκκινου Πλανήτη", του Άρη. Όμως οι σοβιετικοί δεν είχαν τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους αλλά ούτε κ τη διάθεση για να κατακτήσουν με θεαματικό τρόπο τον Άρη. Γι'αυτό κ επέλεξαν πιο ρεαλιστικά κ οινομικά βήματα προς την κατεύθυνση της εξερεύνησης του διαστήματος. Μια συνεπής διαστημική πολιτική που ακολουθείται κ από τη σημερινή Ρωσία.

Κατευθυνόμενοι καταναλωτές - υποσυνείδητες εικόνες/Mind Control

2010-09-25T11:52:00.005+03:00

Όταν για πρώτη φορά η τηλεόραση άρχισε να εκπέμπει για το ευρύ κοινό λίγοι μπορούσαν να φανταστούν την καταπληκτική ευκαιρία, η οποία ανοίγονταν στους διαφημιστές κ στις επιχειρήσεις που εκπροσωπούσαν, για να διαμορφώσουν κ να υποτάξουν τις καταναλωτικές συνήθειες του πλουσιότερου λαού στον κόσμο, τους Αμερικάνους. Αιχμαλωτίζοντας την προσοχή του κοινού η τηλεόραση ομογενοποίησε τις δομές κ τις αισθητικές μορφές που χρησιμοποιούσε η αμερικανική κοινωνία, προσαρμόζοντάς τες στις κυρίαρχες επιθυμίες των επιχειρήσεων, οι οποίες στόχευαν αποκλειστικά στην μεγέθυνση των κερδών μέσω των μαζικών πωλήσεων-ένα μάθημα που πήραν μετά το Κραχ του 1929. Ως εργαλείο προώθησης της κυρίαρχης τάσης (mainstream) η τηλεόραση υπέταξε τους δημιουργούς κ αποκλείοντας τους πιο "ευαίσθητους" από αυτού, καταπολέμησε την ιδιαιτερότητα, κ γενικώς τη "νοήμονα ζωή", προωθώντας ομοιογενή κ μαζικά καταναλωτικά προτυπα. Το αποτέλεσμα ήταν η διαμόρφωση ενός ομοιογενούς κοπαδιού καταναλωτών, μια μάζα φρενιασμένων καταναλωτών, που κατευθύνονται από εφήμερες μόδες κ τάσεις που προωθούνται από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις. Έτσι, οι Αμερικανοί, κ στη συνέχεια όλοι οι πλούσιοι λαοί της Δύσης, υποβιβάστηκαν από ανθρώπινα όντα με ζωή σε καταναλωτές με Life Style...

Αποτελεί κοινό μυστικό πως οι τηλεοπτικές σειρές στην Αμερική, παθαίνουν συχνά ένα είδος "αφηγηματικού λόξυγκα", προκειμένου να αφήσουν περιθώριο για ομοβροντίες διαφημίσεων κατά των θεατών. Οι διαφημιστικές τεχνικές έχουν ως στόχο των εγκλωβισμό της προσοχής του υποψήφιου καταναλωτή. Με μια "αιχμαλωτισμένη προσοχή" ο καταναλωτής έχει τη μνήμη του εκτεθειμένη στην εγγραφή του διαφημιστικού μηνύματος. Υπάρχουν βέβαια κ οι αόρατες ασυνείδητες διαφημίσεςι που είναι κ οι πιο ύπουλες. Οι διαφημίσες αυτές μπορεί να γίνουν με εικόνες-"παράσιτα" που παρεμβάλλονται ταχύτατα στην προβολή μιας ταινίας, έτσι ώστε το μάτι να μην μπορεί να αντιληφθεί την ύπαρξή τους, τη στιγμή που ο εγκέφαλος λαμβάνει ασυνείδητα την πληροφορία.

Πειράματα με υποσυνείδητα μηνύματα κ "αόρατη" διαφήμιση έγιναν από τη 10ετία του 1950. Το 1957 σε μια κινηματογραφική αίθουσα στο Νιού Τζέρσει προβλήθηκε η ταινία του Τζόσουα Λόγκαν Πικνίκ (με την Κιμ Νόβακ κ τον Γουίλιαμ Χόλντεν), στην οποία "παρασιτούσαν" έξι εικόνες-φλας, διάρκειας 100 χιλιοστών του δευτερολέπτου, οι οποίες παρακινούσαν τους θεατές να πιουν κόκα κόλα DRINK MORE COKE κ να φάνε ποπ κορν I WANT POPCORN. Σύμφωνα με τον δρ. Τζέιμς Βάικαρι (James Vicary), που πραγματοποίησε αυτή την έρευνα, οι πωλήσεις ποπ-κορν στην αίθουσα αυξήθηκαν κατά 57.7 % κ οι πωλήσεις αναψυκτικών κόκα κόλα κατά 18.1%!

Το Μάιο του 2000 μια οργάνωση κατά των αιρέσεων στις ΗΠΑ κατήγγειλε την ταινία Battlefield Earth του Τζον Τραβόλτα, μια κινηματογραφική μεταφορά μυθιστορήματος του ιδρυτή της Σαιεντολογίας Ρον Λ. Χάμπαρτ, ότι χρησιμποιούσε παρασυνειδησιακές εικόνες με στόχο τον προσηλυτισμό του κοινού στην Σαιεντολογία. Παρασυνειδησιακή εικόνα χρησιμοποίησε στην προεκλογική του εκστρατεία ακόμη κ ο Μπους, όταν σε ένα τηλεοπτικό μήνυμα το Σεπτέμβριο του 2000 στο σημείο που αναφερόταν στους Δημοκρατικούς αντιπάλους του με τη λέξη "Bureaucrats" γραφειοκράτες, για ένα τριακοστό του δευτερολέπτου τα τελευταία γράμματα της λέξης μεγάλωναν κ εμφανίζονταν σε όλη την οθόνη η λέξη "RATS" ποντίκια! Ταύτιζε δηλ τους δημοκρατικούς, όχι μόνο με τους γραφειοκράτες αλλά κ με τα ποντίκια.

Οι υποσυνείδητες εικόνες θεωρούνται ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος υποβολής αλλά κ μάθησης. Ο δρ. Νόρμαν Ντίξον, ψυχολόγος του University College του Λονδίνου, παρουσίασε μια εκτενή έρευνα για την υποσυνείδητη μάθηση στην εργασία του Preconscious Processing, στην οποία παραθέτει 748 αναφορές σχετικά με τα αποτελέσματα της υποσυνείδητης επικοινωνίας, όπου πάνω από το 80% των μελετών παρουσιάζουν θετικά αποτελέσματα.

Επειδή η αποτελεσματικότητά της είναι πολύ επικίνδυνη, η υποσυνείδητη επικοινωνία θεωρήθηκε καταδικαστέα. Η δυνατότητα επηρεασμού των ανθρώπων δίχως τη συγκατάθεσή τους θεωρείται ανεπίτρεπτη στις ΗΠΑ, όπου τέθηκε εκτός νόμου η εφαρμογή αυτής της ισχυρής τεχνικής στις διαφημίσεις. Ο κίνδυνος της λαθραίας πειθούς αποτελεί στην ουσία ένα είδος τηλεοπτικού κ διαφημιστικού Mind Control.

"Κατασκευασμένες" σεξουαλικές δυσλειτουργίες

2010-09-19T11:24:00.005+03:00

Μια περίπτωση κατασκευής "διαταραχών" με σκοπό τα κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών αποτελεί κ η πρόσφατη περίπτωση του "γυναικείου Βιάγκρα". Ως γνωστόν στα τέλη της 10ετίας του '90 εμφανίστηκε ένα "θαυματουργό" χάπι, που γέμισε τα ταμεία της φαρμακοβιομηχανίας Pfizer με κέρδη δισεκατομμυρίων δολλαρίων. Ήταν το περιβόητο βιάγκρα, ένα χάπι που υποσχόταν σεξουαλική ενεργοποίηση στους μέχρι πρότινος "παροπλισμένους" άνδρες άνω των 50 ετών. Η αγορά ήταν μεγάλη, καθώς υπήρχαν δεκάδες εκατομμύρια άνδρες σε ολόκληρο τον κόσμο, που επιθυμούσαν να επανακτήσουν τον χαμένο ανδρισμό τους.Έτσι το βιάγκρα είχε μία άνευ προηγουμένου επιτυχία. Για τη θεραπεία της "ανδρικής σεξουαλικής διαταραχής" η Pfizer έβαλε στα ταμεία της κέρδη της τάξεως του 1,5 δισεκατομμυρίου δολλαρίων. Ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, που έβαλε κ τις υπόλοιπες φαρμακοβιομηχανίες στον πειρασμό να ανακαλύψουν παρόμοια "θαυματουργά χάπια".

ΣΤΟΧΟΣ ΠΛΕΟΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.Ξαφνικά άρχισαν να εμφανίζονται από το πουθενά "έγκυρες έρευνες", που έκαναν λόγο για "γυναικεία σεξουαλική διαταραχή". Ερευνητές, που διατηρούσαν στενές διασυνδέσεις με εταιρείες φαρμάκων, επινόησαν αυτήν τη νέα διαταραχή, την οποία ανακοίνωσαν σε επιστημονικά συνέδρια, που πραγματοποιήθηκαν με τη χορηγία των φαρμακοβιομηχανιών, ώστε νε ενθαρρύνουν τη χρήση από τις γυναίκες των ίδιων φαρμάκων που έχουν συμβάλλει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων ανικανότητας από τους άνδρες. Αποτέλεσμα αύτής της τακτικής ήταν να μετατραπούν τα σεξουαλικά προβλήματα των γυναικών σε "νόσο" κ να διογκωθεί τεχνητά ο αριθμός των γυναικών που αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες στη σεξουαλική τους ζωή. Τα στοιχεία αυτών των ερευνών έλεγαν πως το 43% των γυναικών ηλικίας 18-59 ετών αντιμετωπίζουν τη λεγόμενη σεξουαλική δυσλειτουργία.

Το βρεττανικό επιστημονικό περιοδικό British Medical Journal κατήγγειλε την όλη σκευωρία, θεωρώντας τη γυναικεία σεξουαλική διαταραχή....μύθο, που κατασκευάστηκε για καθαρά εμπορικούς λόγους. Επρόκειτο δηλ.για μια ακόμη τεχνητή "ασθένεια" της εποχής μας με στόχο τα υψηλά κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών από την προώθηση ενός βιάγκρα για γυναίκες. Από την πλευρά τους οι φαρμακοβιομηχανίες υπεραμύνθηκαν των θέσεών τους κ αντέτειναν ότι απλώς αναζήτησαν μια θεραπευτική λύση για εκατομμύρια γυναίκες, που αντιμετωπίζουν σεξουαλικές δυσκολίες αντίστοιχες με τα στυτικά προβλήματα των ανδρών, τα οποία αντιμετωπίζονται πολύ συχνά με το Βιάγκρα. Τα επιχειρήματά τους δεν έπεισαν κ ετσι εγκατέλειψαν την προσπάθεια να κατατάξουν τη "γυναικεία σεξουαλική διαταραχή" στις υπο θεραπεία νόσους.......

Στην εποχή μας η δημόσια σωματική κ ψυχική υγεία είναι αντικείμενο στυγνής εκμετάλλευσης από το καρτέλ των φαρμακοβιομηχανιών, αλλά κ από το σύγχρονο ιατρικό "ιερατείο" που το υποστηρίζει. Θύμα τους είναι ολόκληρη η κοινωνία, αλλά οι πλέον ευάλωττες ομάδες είναι οι φτωχοί κ οι ψυχικά ασθενείς. Αποτελεί κοινό μυστικό πως η φαρμακευτική προσέγγιση των ψυχικών ασθενειών δεν θεραπεύει, απλώς ελέγχει κ καταστέλει το πρόβλημα. Ίσως θα πρέπει να αναζητηθούν κ άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις του προβλήματος. Όπως έγραφε κ ο R. D. Laing: "Μου φαίνεται πολύ πιο λογικό σαν σοβαρό σχέδιο να εξερευνήσουμε το εσωτερικό χωροχρόνο της συνείδησης. Ίσως αυτό είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα που έχουν ακόμη κάποιο νόημα στο ιστορικό μας πλαίσιο....."

Τηλε-παπάδες, τηλε-ψυχολόγοι, τηλε-λοιποί

2010-09-16T15:18:00.003+03:00

Το φαινόμενο του να αφήνουν οι ιερείς τον άμβωνα για να παρουσιαστούν στις οθόνες είναι μάλλον φυσιολογικό. Για τους περισσότερους, η τηλεόραση είναι η μοναδική πηγή πληροφοριών. Πολλοί ιερείς εμφανίζονται σε κοινωνικές εκπομπές με ρόλο συμβουλευτικό, όπως οι ψυχολόγοι. Όπως είπε μια πιστή καθολική παπα-fan στη Florida περιμένοντας έξω από το στούντιο για ιερό αυτόγραφο: " ένας ιερέας μπορεί να σου προσδώσει μια πνευματικότητα, όπως δεν μπορεί να κάνει κανένας ψυχολόγος. Κ είναι κ γλυκούλης".

Ωστόσο, παρατηρείται πως αυτοί που εκκλησιάζονται προσέχον πλέον περισσότερο τους τηλε-ευαγγελιστές απ'ό,τι το κήρυγμα στην εκκλησία. Ό,τι λέγεται στην οθόνη από αυτούς, γίνεται το μέτρο σύγκρισης για τις επιδόσεις του ιερέα της ενορίας. Όταν υπάρχει διάσταση απόψεων, ο τηλε-παπάς κερδίζει πάντα στην σκέψη των ακορατών-θεατών. Οι εκπομπές γίνονται Ιερές Γραφές, οι τηλε-ευαγγελιστές νέοι Απόστολοι κ ο Λόγος τους νέα Ευαγγέλια.

Η ρητορική δεινότητα πολλών θα ήταν αξιοζήλευτη για οποιονδήποτε φιλοδοξεί να εκτεθεί κάποτε σε διαφορετικά ακροατήρια. Αποτελούν την τηλεοπτική αφρόκρεμα των ρητόρων, εφόσον μπορούν να πείθουν τους ακροατές τους να προσφέρουν χρήματα, όταν δεν το καταφέρνουν οι κυβερνήσεις, οι διαφημιστές, κ οι μη τηλεοπτικοί ιερείς. Ένας αγανακτισμένος ιεροκήρυκας στις ΗΠΑ περιέγραψε το πόσο άσχημα νιώθει πλέον όταν τον ρωτάνε τι δουλειά κάνει: "Χρειάζεται να προσθέτω πάντα: "όχι όμως σαν εκείνους της τηλεόρασης"....

Ποιοί λένε ΟΧΙ στις γεννήσεις/Άλλη μία θεωρία συνωμοσίας

2010-09-15T11:05:00.003+03:00

Οι σχετικές έρευνες για την ανασφάλεια των εμβολίων μπορεί να πυροδοτήσουν κ τη μαζική παράνοια. Για παράδειγμα στις ΗΠΑ ένας στους τέσσερις Αφροαμερικάνουν πιστεύουν πως το AIDS αναπτύχθηκε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως ένα πρόγραμμα γενοκτονίας κατά του μαύρου πληθυσμού της χώρας!

Υπάρχουν υποψίες πως πολλά προγράμματα εμβολιασμού στις τριτοκοσμικές χώρες χρησιμοποιούνται ουσιαστικά ως μηχανισμοί ελέγχου της πληθυσμιακής έκρηξης. Τις υποψίες αυτές συγκεντρώνει κυρίως το εμβόλιο κατά του τέτανου, που χορηγείται στις ασυνήθιστες δόσεις τών 5 πολλαπλών ενέσεων για μία περίοδο 3 μηνών, κ συνιστάται στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία. Μετά τους εμβολιασμού παρατηρείται στις γυναίκες αυτές ένας ασυνήθιστος αριθμός αποβολών κ ορμονικών διαταραχών. Πρέπει να σημειωθεί πως η Π Ο Υ έχει αναπτύξει κ δοκιμάσει εμβόλια κατά της γονιμότητας εδώ κ 2 10ετίες.

Υπολογίζεται πως 2ο εγκεκριμένα εμβόλια μπορούν να επιδράσοουν αρνητικά στην ανθρώπινη υγεία. Τον Οκτώβριο του 1999 βγήκε στην αγορά ένα εμβόλιο κατά του ιού που προκαλεί διάρροια στα παιδιά. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2000 με το εμβόλιο του RotaShield εμβολιάστηκαν περισσότερο από ένα εκατομμύριο παιδιά. Την ίδια περίοδο ανακαλύφθηκε πως τα παιδιά αυτά είχαν αυξανόμενο κίνδυνο να πάθουν απόφραξη εντέρου. Περίπου 100 περιπτώσεις παιδιών με απόφραξη εντέρου αναφέρθηκαν πριν αποφασιστεί η απόσυρση του εμβολίου από την αγορά.

Η αμερικανική κυβέρνηση έχει ήδη σε βάρος της απάνθρωπες "πειραματικές" συμπεριφορές απέναντι στους έγχρωμους πολίτες της χώρας. Πριν λίγα χρόνια, ο Πρόεδρος Κλίντον ζήτησε δημόσια συγγνώμη στους τελευταίους επιζήσαντες του φρικιαστικού "Πειράματος της Αλαμπάμα". Από το 1932, η κρατική ιατρική υπηρεσία παρακολουθούσε 400 ασθενείς που είχαν προσβληθεί από σύφιλη, εμποδίζοντας κάθε θεραπευτική παρέμβαση, για να διαπιστωθούν οι τελικές συνέπειες της ασθένειας. Ήταν όλοι τους μαύροι άντρες κ κανείς δεν τους ενημέρωσε για την κατάστασή τους, έτσι ώστε να προφυλάξουν τις οικογένειές τους. Ενώ η πενικιλλίνη ήταν διαθέσιμη από τη 10ετία του 1940, κ καθιερώθηκε από το 1951 ως φάρμακο για τη σύφιλη, οι "ερευνητές", εξακολούθησαν να απαγορεύουν στα "πειραματόζωά" τους κάθε λήψη φαρμάκου. Το πείραμα συνεχίστηκε μέχρι το 1972 κ στγαμάτησε μόνο επειδή έσπασε ένας ομοσπονδιακός υπάλληλος.